كه شاهد و گواه باشد بين من و بين شما و خدا آمرزنده و مهربان است .
قُلْ ما كُنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ وَ ما أَدْرِي ما يُفْعَلُ بِي وَ لا بِكُمْ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى إِلَيَّ وَ ما أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ
اى محمّد صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم به اين كفار بگو من نيستم اول پيمبرى كه مبعوث شده باشم و پيش از من هيچ پيمبرى نيامده باشد و چنين نيست كه شما خبرى از پيمبران سابق نداشته باشيد تا آنكه رسالت مرا مستبعد دانيد بلكه عادت خدا در نظام خلقت چنين بوده كه از روى شفقت و كرم در هر زمانى پيمبران و سفرايى براى هدايت خلق فرستاده كه حجت خود را بر خلق تمام كند .
و من نميدانم خدا با من و شما چه عملى خواهد نمود شايد مقصود چنين باشد كه من با اين مرتبه رسالت و پيمبرى احاطه كامل بعالم قضا و قدر الهى ندارم و نميدانم چه حكمى در باره من دارد و چه دستوراتى به من خواهد داد كه برسالت و رساندن آن بشما مأمور گردم و نيز نميدانم در باره شما با اين انكار و مخالفت الهى چه خواهد نمود شما را مبتلا به عذاب دنيا باضافه از عذاب اخروى مىگرداند يا شما را مهلت ميدهد و كيفر اعمال شما را در آخرت مياندازد و من از پيش خود و براى و سليقه خودم بشما امر و نهى نمىنمايم تابع و مطيع وحى هستم آنچه از جانب حق تعالى مأمور گردم مأموريّت خودم را انجام ميدهدم و من ادّعايى غير از پيغمبرى ندارم و خود را مستقلّ در رأى و صلاح بينى نميدانم و نمىباشم من مگر مأمور گرديدهام كه شما را بخبث اعمال بدتان مطّلع گردانم و از عذابى كه در اثر اعمال نكوهيده و پاداش صفات رذيله دامنگير شما خواهد گرديد شما را بترسانم .
بروايتى وقتى اين آيه
( وَ ما أَدْرِي ما يُفْعَلُ بِي وَ لا بِكُمْ )
فرود آمد مشركين گفتند كار ما و محمّد صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم يكسان است همين طورى كه ما از عاقبت كار خود بىخبريم او نيز خبر از عاقبت كار خود ندارد كه خدا با او چه خواهد نمود آن وقت