مثل ملائكه و جن و انس و خواه جماد باشند مثل بتهايى كه بدست خود ميسازيد تمام در روز قيامت با شما دشمن خواهند بود خلاصه آنچه را كه غير از خدا معبود خود قرار دادهايد چون شما دشمنان خدا ميباشيد كه در عبادت غير خدا را شريك ميگردانيد و آنها قشون الهى و مطيع امر اويند عوض آنكه شفيع شما گردند دشمنان شما ميشوند و بر عبادت كردن شما ناسپاسند .
وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ هذا سِحْرٌ مُبِينٌ
از اين آيه چنين استفاده مىشود كه آيات قرآن در نظر كفّار امر خارق العاده مينموده زيرا با اينكه قرآن به زبان عربى فصيح و بليغ فرود آمده و مشركين عرب اهل لسان بودند مىفهميدند كه چنين آياتى از عهده آنان خارج است و آن عصبيّت جاهليّت و آن كبر و نخوتى كه در باطن آنان تمركز داشته نميگذاشت كه تصديق برسالت نبى خاتم صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم بنمايند و اعتراف كنند كه اين كلام خدايى است اين بود وقتى آيهاى را مىشنيدند نسبت ساحرى و جادوگرى بحضرتش ميدادند .
أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَلا تَمْلِكُونَ لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئاً هُوَ أَعْلَمُ بِما تُفِيضُونَ فِيهِ كَفى بِهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
خطاب برسول اكرم است كه اى محمّد صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم آيا كفّار چنين گمان ميكنند و گويند اين قرآن ساخته و پرداخته خود تو است و از جانب خدا نيست تو در پاسخ آنان بگو اگر من براى هدايت شما قرآن را بدروغ نسبت به خدا مىدهم و افترا به خدا مىبندم البته بر اين عمل مستحق پاداش سخت ميگردم و شما قدرت نداريد و از طرف خدا مالك نيستيد كه بنفع من كارى بكنيد و عذاب را از من رفع نمائيد و خدا خودش عالمتر است به آنچه در آن خوض مىكنيد از تنقيد نمودن و طعنه زدن در آيات الهى و مرا خدا كافى است