در قيامت مالكيت براى كسى باقى نميماند و بيان لمن الملك وى بيرون ميروند و آنجا كه حكم الهى صادر گردد بر عليه او شهادت دهند و در وصف آن روز است
الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلى أَفْواهِهِمْ وَ تُكَلِّمُنا أَيْدِيهِمْ
حتّى در آن روز كسى قدرت بر شفاعت ندارد مگر كسى را كه خدا اذن بدهد ( من يشفع شفاعة الا باذنه )
وَ الْأَمْرُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ
الف و لام ( و الامر ) الف و لام استغراق است يعنى در آن روز فناء مطلق پديدار ميگردد و خوديّت و استقلال و مالكيّت و تمكن براى احدى باقى نميماند و سبب و مسببات از بين ميرود و قضاوت و حكومت بشر ديگر نفوذ ندارد و تمام امور بلا واسطه راجع به حق تعالى ميگردد آن وقت است كه جاى دارد خطاب قهّاريّت از مصدر جلال احدى صادر گردد
لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ
و تمام موجودات به زبان حال و قال گويند
اللَّهُ الْواحِدُ الْقَهَّارُ