( توضيح آيات )
تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ
تب در لغت بمعنى خسران و استمرار در هلاكت آمده مثل
وَ ما زادُوهُمْ غَيْرَ تَتْبِيبٍ
و مثل قوله تعالى
وَ ما كَيْدُ فِرْعَوْنَ إِلَّا فِي تَبابٍ
يعنى كيد سبب هلاكت او گرديد مفسرين در شأن نزول آيه گويند وقتى آيه
وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ
فرود آمد پيمبر اكرم ( ص ) كسى فرستاد و فرزندان عبد المطلب را دعوت نمود و بر منبر رفت و گفت ( يا صباحاه ) و عرب اين كلمه را در جايى ميگويد كه امر مهمى پيش آيد و استغاثه و يارى بخواهد مردم بشتاب دور او جمع شدند گفتند چه پيش آمده فرمود اى پسران عبد المطّلب اى پسران عبد مناف اى پسران هاشم اگر من گويم در زير اين كوه لشگرى فرود آمده و شما را غارت خواهد كرد باور داريد گفتند آرى آن گاه گفت من شما را تهديد ميكنم و ميترسانم به عذاب سخت كه آن عذاب دوزخ است ابو لهب گفت ( تبا لك لهذا دعوتنى سائر اليوم ) تمام روز ما را براى اين كار حاضر نمودى اين بود كه خداوند دشنام وى را به خودش برگردانيد و فرمود
تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ
تباه باد دو دست ابى لهب بروايت ديگر حضرت در كوه صفا بالا رفت و چنين فرمود و نسبت به دو دست براى اين است كه انسان غالب اعمال خود را بدست انجام ميدهد و نظير آن قول حق تعالى است
بِما قَدَّمَتْ يَداكَ
و بروايت ديگر نزديكان خود را ضيافت نمود و به آنان تبليغ رسالت نمود و فرمود بگوئيد ( لا إله الّا اللَّه ) آن وقت ابو لهب چنين گفت .
ابو لهب پسر عبد المطّلب بود و نام او عبد العزى و گويند وى را ابو لهب ناميده اند براى آنكه صورتش مانند درفش آتش بود .
گويند در قرائت عبد اللَّه مسعود و ابى چنين است
تَبَّتْ يَدا أَبِي لَهَبٍ وَ تَبَّ
تبّ اول نفرين باشد تبّ دوم خبر و از عبد اللَّه عباس است كه وقتى حق تعالى قلم را