پس از آنكه حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در مكّه آمد صناديد قريش به گمان آن كه با آنها سر جنگ دارد پناه به خانه كعبه آورده حضرتش وارد مسجد الحرام گرديد و درب كعبه ايستاد و گفت
( لا إله الا اللَّه وحده وحده انجز وعده و نصر عبده )
بعد از آن گفت بدانيد هر مالى و خونى كه ادعا ميكنيد زير قدم من است مگر آستانه كعبه و سقايت حاج كه باهلش برميگردد اى اهل مكه خدا نخوت جاهليت را از شما بردارد همه مردم از آدم و حوا زائيده شدهاند و آدم و حوا از خاك آفريده شدهاند پس از آن فرمود اى اهل مكه شما را چه گمان است من با شما چه كنم گفتند آنچه كرم تو است تو برادر و پسر برادر مايى رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود تمام شما را آزاد نمودم از آن روز اهل مكه را طلقا ناميدند يعنى آزاد شدگان حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در زير كوه صفا بنشست و أمير المؤمنين عليه السّلام زير دست او و مردم مىآمدند و بيعت ميكردند پس از آن زنها نيز مىآمدند و بيعت مينمودند اين بود حكايت فتح مكه كه مختصرى از آن را بيان نموديم و تمام حكايت در مطولات مفسرين شرح و بسط دادهاند
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَ اسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كانَ تَوَّاباً
چون اين طور فتح و فيروزى يكى از الطاف بزرگ غير متناهى الهى بشمار ميرود كه در باره پيمبرش مبذول داشته اين است كه برسول خود پس از اظهار امتنان امر مينمايد كه بشكرانه اين نعمت بزرگ
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ
تسبيح و تمجيد و ستايش نما پروردگار خود را در سوره ( و الضّحى ) پس از آنكه در مقام ارفاق و اكرام نسبت به آن بزرگوار برميآيد حضرتش را مأمور ميگرداند كه بشكرانه اين نعمتها بايستى بيتيم مهربانى كنى و بفقيران و مستمندان دستگيرى نمايى و نيز سائل را از خود نرانى و نعمتهاى خدا را اظهار كنى .
و نيز در سوره ( الم نشرح ) در مقام اين است كه نظر به اينكه شرح صدر