كثرت و زيادتى مأخوذ باشد در غريب القرآن چنين گويد كثرت و قلّت در كميّت منفصله مثل اعداد آرند چنانچه در آيات مثل كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً « 1 » وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيراً « 2 » وَ أَكْثَرُهُمْ لِلْحَقِّ كارِهُونَ « 3 » بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ الْحَقَّ و غير اينها از آيات بسيار ( پايان ) و كثرت منحصر بعدد نيست بلكه گاهى كثير گويند و اشاره بفضل يا زيادتى مال يا زيادتى اعوان و غير اينها مىشود مثل أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ كه بنا بر تفاسير اشاره بكثرت مال و اولاد است در شأن نزول آيه گويند اين سوره در رد كلام عاصم بن وابل سهمى فرود آمده كه وقتى رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم از مسجد بيرون تشريف مىآورد آن لعين حضرتش را در راه ملاقات نمود و با هم صحبت نمودند صناديد قريش در مسجد نشسته بودند از وى سؤال نمودند با كى صحبت مينمودى گفت با آن ابتر و اين قضيّه بعد از فوت عبد اللَّه پسر خديجه بود و عرب كسى را كه بعد از خود اولاد پسر نداشته او را ابتر نامند . ( ابن عباس )