( توضيح آيات )
أَ رَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ ظاهرا خطاب برسول اكرم است و همزه ( أ رأيت ) كه آيا ديدى تو استفهام و از روى تعجب است كه آيا ديدى آن كس را كه روز جزاء و قيامت را انكار مىكند عمل وى چيست . بعضى گفتهاند خطاب مخصوص برسول اللَّه نيست بلكه خطاب متوجه تمام عقلاى عالم است كه كسى كه منكر قيامت گرديد و مرتكب اعمال نكوهيده غير عقلايى گرديد در مورد اعجاب عقلاى عالم واقع ميگردد . آرى انكار معاد كه منشأ نفس پرستى و متابعت هوى و هوس ميگردد از آدمى كه خود را عاقل و از عقلا ميداند بسيار شگفت آور است و نزد عقلا عجيب مينمايد چنانچه در سوره واقعه آيه 62 وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولى فَلَوْ لا تَذَكَّرُونَ كه از روى تعجّب فرموده وقتى شما نخستين خلقت اوليه را دانا گرديديد چگونه نشاهء ثانوى را متذكر نميگرديد . و نيز بعضى آيه را اختصاص به شخص معين دادهاند و بعضى را رأى چنين است كه مورد عام است و شامل ميگردد هر كسى را كه متّصف بچنين اوصافى بوده باشد . آرى بر فرض اينكه در مورد شخص بخصوصى فرود آمده باشد چون مورد مخصّص نيست مقصود عام است .