سورة الماعون
مكية و هى سبع آيات سوره ( الماعون ) بقول عبد اللَّه مكّى است و بقول ديگران مدنى است و بعدد كوفيان و بصريان هفت آيه و بعدد مكّيان و مدنيان شش آيه و بيست و پنج كلمه و صد و بيست و پنج حرف است .
و از رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روايت ميكنند هر كس سوره الماعون را بخواند خدا او را بيامرزد اگر زكات سالش را داده باشد ابو الفتوح رازى و از امام صادق عليه السّلام چنين نقل ميكنند كسى كه در نماز نافله و فريضه اين سوره را بخواند خدا نماز و روزهاش را قبول مىكند و او را در قيامت در مورد حساب نميآورند و بروايت ديگر كسى كه بعد از نماز فجر صد مرتبه بخواند در حفظ خدا محفوظ ماند . كفعى
[ سوره الماعون ( 107 ) : آيات 1 تا 7 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
أَ رَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ ( 1 ) فَذلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ ( 2 ) وَ لا يَحُضُّ عَلى طَعامِ الْمِسْكِينِ ( 3 ) فَوَيْلٌ لِلْمُصَلِّينَ ( 4 )
الَّذِينَ هُمْ عَنْ صَلاتِهِمْ ساهُونَ ( 5 ) الَّذِينَ هُمْ يُراؤُنَ ( 6 ) وَ يَمْنَعُونَ الْماعُونَ ( 7 )
ترجمه
( 107 / 7 - 1 )
بنام ايزد هستى بخش صاحب رحمت عام و خاص
( اى پيمبر ) آيا ديدى آن كس را كه روز جزا را انكار نمود ،
و آن كسى است كه يتيم را بقهر ميراند ،
و رغبت نميكند بر اطعام دادن به فقراء ،
پس واى به حال نماز كنندگان ،
آن كسانى كه در نماز سهو ميكنند ( و دل آنان از ذكر خدا غافل است ) ،
آن كسانى كه در اعمالشان ريا ميكنند ،
و باز ميدارند زكات ( و آنچه بايست بمحتاجان داده شود ) منع ميكنند .