سورة القريش
مكية و هى اربع آيات سوره ( القريش ) مكى است در مكه فرود آمده و اين بنا بر رأى ابن عباس است و ضحاك گفته مدنى است در مدينه فرود آمده و چهار آيه و هفده كلمه و نود حرف است زرجيش از ابى بن كعب از رسول اللَّه چنين حديث مىكند هر كس سوره القريش را بخواند خداى تعالى بعدد هر كس كه در مكّه طواف كند در حج و عمره ده حسنه براى او بنويسند .
و از امّ هانى دختر ابو طالب نقل ميكنند كه گفته رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود خداى تعالى قريش را بر باقى عرب بهفت چيز امتياز و برترى داد كه پيش از آن به كسى چنين شرافتى نداده بود و پس از آن نيز به كسى نخواهد داده اوّل مرا يعنى خود حضرتش را از قريش قرار داد دوم نبوت را در قبيله آنان قرار داد سوم خدمت كعبه محول به آنها گردانيد چهارم سقايت و آب دادن باهل حاج در عهده آنها بود پنجم آنان را غالب گردانيد بر اصحاب فيل ششم امت آنها را برگزيد كه كسى با آنان سركشى نكند هفتم مقام آنها را بلند گردانيد ( ابو الفتوح ) و از امام صادق عليه السّلام چنين روايت ميكنند كه هر كس سوره قريش را بسيار بخواند روز قيامت در مركبى از نور از مركبهاى بهشت سوار مىشود تا برسد به محل نور در بهشت و در مصباح كفعمى است كسى كه سوره القريشى را بر طعام بخواند از ضرر آن محفوظ ماند و اگر آدم گرسنه بخواند قبل از طلوع شمس به آسانى طعام بوى ميرسد
[ سوره قريش ( 106 ) : آيات 1 تا 4 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
لِإِيلافِ قُرَيْشٍ ( 1 ) إِيلافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتاءِ وَ الصَّيْفِ ( 2 ) فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هذَا الْبَيْتِ ( 3 ) الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَ آمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ ( 4 )