مسعود نقل ميكنند كه آنان كبوترانى بودند كه صدا ميكردند و سنگ مىانداختند و خداى تعالى باد سختى فرستاد تا بر قوت سنگ افزوده گردد از بعضى مفسرين است كه مقصود از سجّيل در آيه سجّين است كه نون تبديل بلام گرديده يعنى آن سنگها را از دوزخ گرفته بودند
فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ
آن گل خشك گردانيد آنها را مثل برگ خشك كه بباد پراكنده گردد در اينكه وقوع اين قضيه معجزه كه بوده چند قول است بعضى گفتهاند از فضيلت كعبه بوده كه خدا ميخواست كعبه را براى عبادت مسلمانها حفظ كند ديگرى گفته بمعجزه نبى و پيمبر آن زمان كه نام او خالد بن سنان و وصى حضرت عيسى عليه السّلام بوده واقع گرديد بعضى ديگر آن را از كرامات حضرت محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ميدانند زيرا كه سال تولّد آن حضرت و مقدم شريفش بوده ( تفسير ابو الفتوح رازى )