بروايت ديگر كه از مقاتل سليمان نقل ميكنند سبب اصحاب فيل اين بوده كه جماعتى از قريش براى تجارت به زمين نجاشى رفتند چون بساحل دريا رسيدند براى طبخ آتش گراندند و در آنجا كليسايى بود كه قريش آن را هيكل ميناميدند پس از آنكه رفتند آتش شراره كشيد و صومعه عيسويان را سوزانيد اهل صومعه آه و فغان نزد نجاشى بردند اين بود كه نجاشى در غضب شد و ابرهه را گماشت كه بانتقام سوزانيدن صومعه خانه كعبه را خراب نمايد حكايت اصحاب فيل طولانى است در همين جا مطلب را خاتمه ميدهيم باقى مطالب را در كتب تفاسير مفسّرين بيان نمودهاند .
در اين مبارك سوره از حضرت عزت خطاب بپيمبر گرامى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم خود نموده كه آيا تو نديدى و بطور يقين ندانستى كه پروردگار تو بياران فيل چه كرد اين طور خطاب كه آيا نديدى اشاره بعظمت مطلب است كه واقعه فيل يكى از آثار بزرگ قدرت الهى و عظمت تدبير و نفوذ قدرت او بشمار ميرود
سؤال
چه حكمتى در نقل اين حكايت بود كه آيه و سوره در باره آن فرود آمده و بر رسول اللَّه نقل مىكند در صورتى كه حكايت اصحاب فيل قريب العهد بوده با تولّد حضرتش كه گويند قضيّه فيل در محرم واقع شده بود و تولّد حضرت رسول در ماه ربيع الاول كه پنجاه و پنج روز فاصله داشت و مسلما مردمان آن وقت همه يا اكثر آنان واقعه اصحاب فيل را ميدانستند واقعه كوچكى نبود كه كسى اطّلاع نداشته باشد تا آنكه سوره در باره آن فرود آيد .
( پاسخ )
آرى البتّه اهل مكّه ميدانستند لكن شايد حكمت در نقل حكايت مقصود اشاره باهميّت مطلب و تذكر حاضرين و تنبّه غائبين تا روز قيامت بوده زيرا چون قرآن تا قيامت باقى است و هر كس از موافق و مخالف وقتى در اين سوره نظر كند يقين مىكند به اينكه چنين امرى حتما واقع گرديده زيرا چنين امرى كه رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم