تفسير مخزن العرفان در علوم قرآن ( فارسى ) — صفحة 220

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ الْمُشْرِكِينَ فِي نارِ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أُولئِكَ هُمْ شَرُّ الْبَرِيَّةِ در مقام سبب خلود كفّار در جهنّم و عذاب دائمى آنان است كه كفّار از يهود و نصارى و مشركين بدترين خلق بشمار ميروند زيرا كه آنان كسانى ميباشند كه در باره آنها كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا صادق آيد و آنان اضافه بر اينكه بوظيفه خود كه بايستى بپيمبر خاتم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ايمان آرند عمل ننموده از كتب الهى سرقت نمودند و آنچه در باره رسول اكرم در كتابهاى آسمانى يافتند دزديدند و نيز قطاع الطّريق بودند كه راه هدايت را به روى مردم مىبستند و آنان را به راه باطل سوق ميدادند و از روى عناد انكار حق مينمودند و اين اوصاف مقتضى خلود در جهنم است . إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ بروايت على بن ابراهيم ( خير البريه ) مقصود آل محمد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم‌اند و چون بايستى جزا مقابل عمل باشد همين طورى كه مؤمنين هميشه در مقام اطاعت و بندگى قيام مينمايند اين است كه بايستى نعمتهاى آنها بپاداش عملشان نيز دائمى باشد و آب رحمت الهى كه از سر چشمه احسان او تراوش نموده هميشه براى آنها جارى گردد . رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ سعادت و فضيلت بزرگى كه بالاى تمامى نعمتها و حظوظات بهشتيان است همان است كه مؤمنين مرضى حق تعالى و مورد لطف الهى واقع ميگردند و اين لذّت روحانى است كه هيچ طرف مقايسه با نعمتهاى جسمانى آنان نيست زيرا لذائذ روحانى آن هم چنين موهبت بزرگى كه مبدء عالم اظهار رضايت نمايد از