فرمودهاند
أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ
و قتل فى سبيل اللَّه اشاره به همين مرتبه از خلوص است اين دو رزق متحد و يكى است و قرين ( كون عند ربهم ) و عبارت از قرب و حقيقت ولايت است كه مصدر و اصل شجره نبوّت است
( انا و على من شجرة واحدة )
اشاره به همين مرتبه است زيرا كه نبوّت متفرع بر ولايت و متولد از آن است بلكه ولايت نور است و نبوت شعاع و آن صورت است و اين عكس آن عين است و اين اثر زيرا كه ولى مخاطب بخطاب اقبل است و نبى بخطاب ادبر بعد از اقبل پس نبوت بى ولايت صورت نبندد لكن ولايت بدون نبوت تحقق پذيرد اين است كه در باره مخلصين وارد شده
ليس بينهم و بين ان ينظروا الى ربهم الّا رداء الكبرياء
( پايان )
وَ يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَ يُؤْتُوا الزَّكاةَ وَ ذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ
( وَ يُقِيمُوا الصَّلاةَ
عطف به ( ليعبدوا ) و يؤتوا الزكاة عطف است ( بيقيموا ) بعد از ايمان دور كن عبادت كه محور بندگى بدور آن ميچرخد و دو پايه و دو اصل عبادت كه عبوديت از پرتو آن بكمال ميرسد يكى نماز است و ديگرى زكات يكى عبادت بدنى و ديگرى عبادت مالى
وَ ذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ
اشاره به اين دو اصل دارد كه قوام دين و بقاى ايمان روى پايه اين دو اصل قرار گرفته كه بدون آن دين پايدار نماند بلكه توان گفت ترك اوامر اللَّه منجر بكفر ميگردد .
هامش
مردگان باشند بلكه آنان زندهاند و نزد پروردگارشان روزى داده شدهاند اينجا سيد جليل قتل فى سبيل اللَّه را تعميم داده كه مراد از كشته شدگان راه خدا كسانى ميباشند كه بمرتبه خلوص بمعنى دوم رسيده يعنى آنهايى كه منيت و خوديت خود را از دست دادهاند و در تمام وجودشان غير از محبت و معرفت به حق تعالى چيزى يافت نميشود چنانچه در سوره و الصافات آيه 40 در وصف مخلصين يعنى خالص گرديدگان براى خدا فرمودهأُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌو اين آيه را توان قرينه گرفت كه مقصود از قتل فى سبيل اللَّه اعم است و جامع آن از خودگذشتگى است ( ترجمه )