صحيفها و كتابهاى آسمانى است يعنى در رديف آنها بلكه جامع تمام آنها است و بين كتابهاى آسمانى و قوانين و مقررات الهى فاصله و جدايى نيست هر يك دنبال ديگرى و تمام آنها از يك اصل محكم و محل طاهر فرود آمده و شايد مقصود از ( كتب قيّمة ) لوح محفوظ و سر دفتر كتاب آفرينش باشد كه صحف مطهره از آنجا فرود آمده .
چنانچه از ابى جعفر عليه السّلام روايت شده بيّنه قرآن است كه قرآن جامع جميع كتب آسمانى و آن كتاب محكم و ناطق به حق و مشتمل بر ذكر حقايق و لب مطالب و جامع اصول و فروع تمامى صحيفهاى پيمبران است كه رهنماى روشنى است كه براى هدايت خلق فرستاده شده
وَ ما تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ
اشاره به اينكه اهل كتاب پيش از بعثت پيمبر اسلام چون در كتابهاى آسمانى خود اوصاف حضرتش را خوانده بودند منتظر قدومش بودند وقتى مبعوث گرديد با ادله و معجزات روشن بعضى گرويدند و بعضى انكار نمودند
وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ
جمله حاليه مقيد بغايت اشاره به اينكه ارسال رسل و انزال كتب آسمانى براى اين است كه مردم را رهبرى نمايد بمعرفت و عبادت خداى يگانه
ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ
و پيرامون شرك و بت پرستى نگردند و رجوع بفطرت اوليّه خود نمايند زيرا كه فطرت تمام افراد بشر بر توحيد است و فائده عبوديت و بندگى عايد خود شخص ميگردد خداوند منزّه و مبرّا از هر گونه احتياج و نقصى است و بايد دانست كه متصف شدن عمل بعبادت منوط به چند شرط است كه بدون يكى از آنها عبادت تحقق نپذيرد اوّل دين و روش عبادت كننده كه بايستى بر طريق حق و بر آنچه وظيفه آن است انجام گيرد افرادى از اهل كتاب بدستور