[ سوره القدر ( 97 ) : آيات 1 تا 5 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ ( 1 ) وَ ما أَدْراكَ ما لَيْلَةُ الْقَدْرِ ( 2 ) لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ ( 3 ) تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ فِيها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ مِنْ كُلِّ أَمْرٍ ( 4 )
سَلامٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ ( 5 )
( ترجمه )
بنام ايزد هستى بخش صاحب رحمت عام و خاص
محققا ما اين قرآن ( بزرگوار را ) در شب قدر فرود آورديم ،
چه چيز تو را بعظمت اين شب آگاه گردانيد ،
شب قدر ( از حيث مقام و رتبه ) بهتر است از هزار ماه ،
در آن شب فرشتگان با روح به زمين فرود مىآيند باذن پروردگارشان از هر امرى ( كه مأمور گشتهاند )
اين شب رحمت و تهنيت است تا دميدن طلوع فجر
( توضيح آيات )
إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ
اصل نزول در لغت بمعنى انحطاط و فرود آمدن از بالا به پائين است مثل قوله تعالى
وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً
و نزول نعمت از جانب إله عالم عطايا و بخششهاى او است و آن دو قسم است يا عين شيئى فرود مىآيد مثل فرود آمدن قرآن از لوح محفوظ بعالم طبيعت يا نزول اسباب نعمت است مثل قوله تعالى
اللَّهُ الَّذِي أَنْزَلَ الْكِتابَ
وَ أَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ
كه مقصود از انزال كتاب عين آيات قرآنى و باقى كتابهاى آسمانى است و مقصود از انزال حديد اسباب و معداتى است كه حديد را پديد آرد در غريب القرآن راغب اصفهانى چنين گفته فرق است بين انزال و تنزيل