در شأن نزول آيه گويند وقتى ابو جهل حضرتش را از نماز منع كرد و گفت قسم به خدا اگر بخواهم اين بيابان را پر از قشون و مردان جنگى كنم تو را هلاك نمايند آن وقت اين آيه فرود آمد كه بگو او لشكر خود را جمع كند تا ما نيز زبانه جهنم را بر وى بگماريم و چنانچه مكرر گفته شد مورد مخصص نيست زيرا كه آيات قرآن براى جن و انس ( بشير و نذير است ) و لو آيهاى در مورد خاصى فرود آيد مقصود طريق هدايت عموم است
كَلَّا لا تُطِعْهُ وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ
خطاب برسول اكرم است كه از او و امثال او اعراض نما و سجده كن و اظهار بندگى نما در حديث است كه نزديكترين حالات بنده با خدا وقتى است كه در سجده باشد ( و اسجدوا ) اصل سجود اظهار تذلل و كوچكى است و اين معنى نسبت به تمام مخلوقات عموم دارد خواه ملك باشد يا انسان يا حيوان حتى نباتات و جمادات تماما به اختيار يا باكراه دانسته يا ندانسته در مقابل عظمت و جلال الوهيّت سر بندگى و اطاعت فرود آورده و مسخر امر تكوينى و تشريعى آن فرد متعال ميباشند قوله تعالى
وَ لِلَّهِ يَسْجُدُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً وَ ظِلالُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ
و نيز قوله تعالى
وَ لِلَّهِ يَسْجُدُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ مِنْ دابَّةٍ وَ الْمَلائِكَةُ وَ هُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ
و نيز آيات ديگرى است كه انواع و اقسام سجده كه بمعنى تذلل و انقياد است از قبيل تسخير و اختيار و اضطرارا شامل ميگردد و سجده معهود يكى از اقسام سجده و از اركان نماز شمرده مىشود و مقصود از آن سجده اختيارى است كه انسان موظف است كه در هر شبانه روز چندين دفعه اظهار ذلت نمايد آرى بنده از راه ذلت و انكسار ممكن است راهى بسوى حق تعالى پيدا نمايد زيرا موقعى كه شريفترين اجزاء بدن خود را بر پستترين موجودات يعنى