( ترجمه )
بنام ايزد هستى بخش صاحب رحمت عام و خاص
( از حضرت عزت بپيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم خطاب ميرسد ) بخوان بنام پروردگارت آن خدايى كه خالق و خلق كننده است ،
انسان را خلقت نمود از خون بسته ،
بخوان ( اى رسول ) باسم پروردگارت كه كريمترين كريمان است ،
آن كسى كه با قلم نوشتن ببشر آموخت
و دانا گردانيد انسان را چيزى كه نميدانست ،
هر آينه آدمى گردن كش
وقتى خود را بى نياز ديد طغيان مىكند ( و از حدّ خود تجاوز مينمايد ،
محققا بازگشت بسوى پروردگار تو است ،
آيا ديدى ( اى رسول ) آن كسى كه باز ميدارد ،
بنده را وقتى كه نماز خواند ،
آيا دانستى كه مىباشد نمازگذار بر هدايت ،
يا امر نمايد بتقوى و پرهيزگارى ،
آيا دانستى اگر تكذيب كند و روى برگرداند ،
آيا نميداند كه محققا خدا ميبيند ،
نه چنين است اگر باز نايستد هر آينه بگيريم موى پيشانى او را ،
موى پيشانى دروغگوى خطاكار ،
وقتى وى را بخطا گرفتيم هر آينه ميخواند ( قبيله خود را )
ما نيز ( فرشتگان موكّل بر عذاب ميخوانيم كه بشراره آتش ( وى را جواب دهند )
هرگز تو اطاعت مكن آنها را و سجده كن پروردگار را و نزديك شو .
( توضيح آيات )
اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ
در نخستين وهلهاى كه نور نبوت و رسالت بقلب طاهر نبىّ اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم تابش نمود و در اشعه نور عالم ربوبى خود باخته گرديده و بطورى در عالم ما فوق الطّبيعه و سعه عالم علوى نگران گرديد كه خود و تمام موجودات را ناچيز دانست و غرق درياى عظمت الوهيّت گرديد و در آن سعه عالم ربوبى فرشته زيباى وحى را مشاهده نمود كه وى را ميفشارد و گويد اقرء پس از آنكه حضرتش مضطربانه گويد چه بگويم چه بخوانم خوانا نيستم گويد بخوان اسم پروردگار خود را اشاره به اينكه تو بايستى مردم را از طريق اسم بسوى مسمى رهبرى نمايى و از طريق الفاظ بمعانى