ديگران از دانش آنان كامياب ميگردند و اشاره به همين دارد قوله تعالى فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ « 1 » در حديث است كه پس از فرود آمدن اين آيه گفتند يا رسول اللَّه علامت شرح صدر چيست فرمود ( التّجافى عن دار الغرور و الانابة الى دار الخلود و الاعداد للموت قبل نزوله ) « 2 » وَ وَضَعْنا عَنْكَ وِزْرَكَ ، الَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ وزر در لغت آن چيزى را گويند كه حمل بر انسان مىشود مثل قوله تعالى وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى يعنى ثقل و سنگينى گناه كسى را بار بر ديگرى نميكنند اشاره به اينكه كسى را به عمل ديگرى در مقام مؤاخذه نميآرند . و اصل وزر بمعنى لغوى پناهگاه كسى را گويند كه به آن ملجأ گرديده و قوله تعالى كَلَّا لا وَزَرَ إِلى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ اشاره به اينكه در قيامت پناهگاهى غير از پروردگار براى كسى نيست . ( راغب ) و آيه بالا در مقام امتنان و اظهار نعمت نسبت برسول خود اشاره به اين دارد كه هر گونه وزر و سنگينى كه راجع ببار نبوت و تبليغ و ارشاد و تكليف و هر گونه ثقل و سنگينى كه تصور شود از تو برداشتيم يعنى مشكلها را بر تو آسان گردانيدم

( 1 ) از تو برداشتيم سنگينى گناه را در سوره فتح آيه 2 لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ شاهد بر آنست .