مفسرين در شأن نزول آيه چنين گويند وقتى آيات راجع بقيامت و بهشت و جهنم فرود آمد كفّار استبعاد نمودند كه چگونه ممكن است چنين واقعهاى پديد گردد اين بود كه اين آيه فرود آمد كه در مقام توبيخ و سرزنش و رفع استبعاد آنان فرموده
أَ فَلا يَنْظُرُونَ
چرا نگاه نميكنيد در خلقت عجيب شتر كه چگونه او را خلقت نموديم اگر چه خلقت شتر بسيار عجيب به نظر مىآيد لكن هر حيوانى بلكه هر موجودى نسبت به خود اگر در اسرار خلقت آن دقت نمائيم عجيب به نظر مىآيد و شايد اختصاص بشتر به دو جهت باشد يكى اعراب مأنوس بشتر بودند در سوارى بار كشى شتر مورد نظر آنان بوده اين بود كه از بين حيوانات شتر را اختصاص داده كه به نظر تدبّر خلقت عجيب آن را در نظر گيرند .
و ديگر بعض خصوصيّات و امتيازاتى كه در شتر ديده مىشود و مخصوص بوى است از قبيل بزرگى جثه شدّت قوت هيئت عجيب و رام بودن و مسخر گرديدن او تحت حكم انسان و صبر او در گرسنگى و تشنگى در مدّت بسيار و كشيدن بارهاى سنگين در مسافت بسيار طولانى شاعر رومى چنين گويد
بر خوان أ فلا ينظر تا قدرت ما بينى * يكره بشتر بنگر تا صنع خدا بينى
در خار خورى قانع در بار برى راضى * اين وصف اگر جويى در اهل صفا بينى
وَ إِلَى السَّماءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ، وَ إِلَى الْجِبالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ، وَ إِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ
باز در مقام سرزنش فرموده چرا نگاه نميكنيد به آسمان و زمين و كوهها تا آنكه آثار قدرت و حكمت و حسن تدبير و نظام خلقت را در عالم هويدا بينيد كه چگونه آسمان را برافراشته و كوهها را ميخ زمين قرار داده و زمين را مسطح و پهن گردانيده .
اشاره به اينكه آن كس كه اين موجودات را از نيستى بهستى و از عدم بوجود