شدم . ايشان نماز ظهرش را خوانده بود و در حالى كه دستانش را رو به آسمان كرده بود ، چنين دعا مىكرد : « 1 » « . . . و وعدهات را به وليّت ، فرزند پيامبرت ، دعوتگر به سوى تو با اجازهات ، امين تو ميان مردمت ، ديدهات ميان بندگانت ، حجّتت بر آفريدگانت - كه درودها و بركتهايت بر او باد - به انجام رسانى .
خدايا ! با يارىات او را استوار دار و بندهات را يارى ده و يارانش را نيرو بخش و شكيبايشان كن و دريچهء چيرگى فيروزمندى را بر ايشان بگشاى و در فرجش تعجيل كن و او را بر دشمنانش و دشمنان پيامبرت مسلّط كن . اى رحيمترين رحيمان ! » .
گفتم : فدايت شوم ! آيا اين دعا را براى خودت نكردى ؟
فرمود : « براى نور آل محمّد و پيشبرندهء آنها ، انتقام گيرنده از دشمنانشان به فرمان خداوند ، دعا كردم » . « 2 »
1041 . الغيبة ، طوسى - به نقل از سَدير صيرفى - : به همراه مفضّل بن عمر ، داوود بن كثير رقّى ، ابو بصير و ابان بن تغلب بر مولايمان صادق عليه السلام در آمدم . او را ديديم كه بر خاك نشسته و عباى خيبرى نگارين آستينكوتاه بىگريبانى به تن كرده و مانند مادرِ سرگشتهء داغدارِ فرزند از دست داده مىگريد و اندوه ، چهرهاش را فرا گرفته و غم به رخسارهاش دويده و اشك ، كاسهء چشمش را خيس نموده است و مىفرمايد :
« سَرورم ! غيبت تو خوابم را ربوده و بسترم را بر من تنگ نموده و دل آسودگىام را برده است .
هامش
( 1 ) . مؤلف فلاح السائل ، اين دعا را جزو تعقيبات نماز ظهر آورده و آن را در بارهء امام مهدى عليه السلام دانسته كه رواياتصحيحى ، بشارت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به او و ظهورش را در آخر الزمان ، گزارش كردهاند و اين روايت نيز از جملهء آنهاست .
( 2 ) . فلاح السائل : ص 308 ح 209 ، مصباح المتهجّد : ص 60 ح 96 ، البلد الأمين : ص 13 . براى ديدن همهء حديث ، ر . ك : همين دانشنامه : ص 249 ح 1085 .