از جانب خودت بنواز . خدايا ! اين ركعات ، هديهء من به وليّت و فرزند وليّت و فرزند اوليايت ، امام ، فرزند امامان ، جانشين شايسته ، حجّت صاحب الزمان باشد . بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و آن را به ايشان برسان و برترين آرزويم و اميدم به تو و پيامبرت - كه درودهاى خدا بر او و بر همهء خاندانش باد - را به من عطا كن » .
هنگامى كه از نماز فارغ شدى ، اين دعا را بخوان كه دعايى مشهور است و در روزگار غيبت قائم عليه السلام خوانده مىشود : « 1 »
« خدايا ! خودت را به من بشناسان كه اگر تو خود را به من نشناسانى ، فرستادهات را نخواهم شناخت . خدايا ! فرستادهات را به من بشناسان كه اگر فرستادهات را به من نشناسانى ، حجّتت را نخواهم شناخت . خدايا ! حجّتت را به من بشناسان كه اگر حجّتت را به من نشناسانى ، از دينم گمراه مىشوم .
خدايا ! مرا به مرگ جاهلى نميران و قلبم را پس از آن كه هدايتم نمودى ، از راه به در مبر . خدايا ! همان گونه كه مرا به ولايت كسانى هدايت نمودى كه اطاعتشان را از ميان واليان امر پس از پيامبرت - كه درودهايت بر او و خاندانش باد - واجب نموده بودى تا آن كه واليان امرت : امير مؤمنان ، حسن ، حسين ، على ، محمّد ، جعفر ، موسى ، على ، محمّد ، على ، حسن و حجّت قائم ، مهدى - كه درودهايت بر همهء آنان باد - را ولىّ خود گرفتم ، پس مرا بر دينت پايدار بدار و به اطاعتت بگمار و دلم را براى ولىّ امرت نرم بگردان و مرا از آنچه مردمانت را به آن آزمودى ، معاف بدار و بر اطاعت از وليّت - كه از مردمت پوشيدهاش داشتى - استوار بدار كه به اذن تو از ديدهء مردمت غايب شده و امرت را انتظار مىكشد و تو ، به علم خود مىدانى كه چه هنگام اذن به آشكار كردن كار و رازش به صلاح اوست . پس مرا بر اين امر شكيبا كن تا جلو افتادن آنچه را تو به تأخير مىاندازى و به تأخير افتادن آنچه را تو به جلو مىاندازى ،
هامش
( 1 ) . از اين جا تا آخر اين دعا با سند متّصل از ابو عمرو عمرى ، نائب امام زمان در مصباح المتهجّد شيخ طوسى آمده است كه ما آن را در ذيل عنوان « دعاى معرفت » . ( از فصل هفتم ) آوردهايم ( ر . ك : ص 361 ح 1091 ) .