همسرشان اصرار مىكند و كاغذ و قلم مىآورد ، و به هر نحو بوده ، عريضه را مىنويسند و سپس زير بغل ايشان را مىگيرند و به زحمت ، ايشان را تا سر چاهى كه در مسجد مقابل بوده و در آن موقع در آن عريضه مىانداختند ، مىآورند و ايشان شخصاً عريضه را در چاه مىاندازند . به طورى كه نقل مىكردند ، عريضه را در چاه انداختند و به منزل - كه چند قدم فاصله نبود - ، برگشته بودند . هنوز وارد حياط منزل يا اتاق ( ترديد از بنده است ) نشده بودند كه درد ، آرام گرفت و صُداعِ آن چنانى ، مرتفع شد و تا زنده بودند ، به درد سر مبتلا نشدند . « 1 »
هامش
( 1 ) . صافىنامه و فيض ايزدى : پاورقى ص 14 . گفتنى است معظّم له ، اين ماجرا را حضوراً براى مؤلّف اين دانشنامه ( محمّد محمّدى رى شهرى ) نيز بيان فرموده است .