نقل كرد كه ابو عبد اللَّه بزوفرى « 1 » گفت : از سوى ناحيهء مقدّسه آمد : « هر كس درخواستى از خدا دارد ، شب جمعه ، پيش از نيمهشب ، غسل كند و به نمازگاهش بيايد و دو ركعت نماز بخواند و در ركعت اوّل ، سورهء حمد را بخواند و چون به
« إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ »
رسيد ، صد مرتبه آن را تكرار كند و سپس بقيهء سوره را تا پايان بخواند و سورهء توحيد را نيز يك مرتبه بخواند و به ركوع و سجود برود و ذكر تسبيح هر يك [ از ركوع و سجود ] را هفت مرتبه بگويد و ركعت دوم را نيز به همين گونه بخواند « 2 » و اين دعا را بخواند كه خداى متعال ، حاجت او را هر چه باشد ، بىترديد روا مىكند ، مگر آن كه درخواست قطع رَحِم داشته باشد ، و دعا اين است : " خدايا ! اگر اطاعتت كردم ، ستايش و سپاس از آنِ توست و اگر تو را نافرمانى كردم ، دليل و حجّت از آن توست . آسودگى و گشايش از توست . تسبيح مىگويم آن كس را كه نعمت داد و خود قدر نهاد . تسبيح مىگويم آن كه را قدرت يافت و بخشيد . خدايا ! اگر تو را نافرمانى كردهام ، در محبوبترين چيزها نزد تو ، يعنى ايمان به تو ، فرمانت را بردهام ، بى آن كه فرزندى برايت بگيرم و يا شريكى برايت قرار دهم و اين هم منّت تو بر من است ، نه منّت من بر تو .
هامش
( 1 ) . شوشترى در قاموس الرجال مىگويد : بزوفرى سه نفرند :
1 . ابو عبد اللَّه حسين بن على بن سفيان بزوفرى ؛ 2 . ابو على بزوفرى ، پسر عموى ابو عبد اللَّه احمد بن جعفر بن سفيان ؛ 3 . ابو جعفر بزوفرى محمّد بن حسين بن سفيان ، راوى دعاى ندبه . ظاهراً وى عموى ابو عبد اللَّه است ؛ چون جدّ هر دوى اينها سفيان است ، هر چند كسى به اين سخن ، تصريح نكرده است . همهء اينها در يك دوره مىزيستهاند . مفيد و حسين بن عبيد اللَّه غضائرى از همه آنها روايت نقل كرده ، و همه آنان از احمد بن ادريس روايت دارند ( قاموس الرجال : ج 12 ص 19 ش 20 ) .
نمازى در شرح حال محمّد بن حسين بزوفرى گفته است : « او با محمّد بن حسين بن على بن سفيان بزوفرى يكى است » ( مستدركات علم الرجال : ج 7 ص 59 ش 13171 - 13172 ) .
ظاهراً منظور از ابو عبد اللَّه حسين ، همان حسين بن على بن سفيان ، مكنّى به ابو عبد اللَّه بزوفرى است . نجاشى در شرح حال او نوشته است : « استاد مورد اعتماد و بزرگوار ، از اصحاب ماست » ( رجال النجاشى : ج 1 ص 188 ش 160 ) .
شيخ ، او را از زمرهء كسانى شمرده كه از ائمّه روايت نقل نكردهاند و گفته است : « او مكنّى به ابو عبد اللَّه است و كتابهايى دارد كه ما آنها را در الفهرست گفتهايم . تلّعُكبرى از وى روايت دارد » . در خبر غيبت ، با عنوان « ابو عبد اللَّه بزوفرى ، وكالت از جانب سفرا دارد » در بارهء وى وارد شده است ( الغيبة ، طوسى : ص 308 ح 260 ) .
( 2 ) . اين نماز ، در مورد نماز در مسجد جمكران هم وارد شده است .