دشت آن ، به دست او نابود فرما و يك تن از آنان را بر روى زمين زنده و اثرى از ايشان باقى مگذار . خدايا ! او را آشكار كن و خيرها را به دست او بگشاى و گشايش كار ما را با او و به دست او قرار بده » . « 1 »
4 / 4 : دعا براى امام عليه السلام در روز بيست و يكم رمضان
1064 . الإقبال - به نقل از حمّاد بن عثمان - : شب بيست و يكم ماه رمضان بر امام صادق عليه السلام وارد شدم . به من فرمود : « اى حمّاد ! غسل كردهاى ؟ » .
گفتم : آرى ، فدايت شوم !
امام عليه السلام حصيرى خواست و سپس فرمود : « كنار من نماز بخوان » ، و امام پيوسته نماز مىخواند و من هم كنار امام نماز مىخواندم تا از همهء نمازهايمان فارغ شديم .
سپس امام به دعا كردن آغاز كرد و من بر دعاى امام ، آمين مىگفتم تا سپيده دميد و اذان و اقامه گفت و برخى از غلامانش را فرا خواند و ما پشت سر امام ايستاديم و امام جلو رفت و نماز صبح را با ما خواند و در ركعت اوّل ، سورهء حمد و قدر و در ركعت دوم ، سورهء حمد و توحيد را خواند .
هنگامى كه از تسبيح و تحميد و تقديس و ثناى خداى متعال و صلوات بر پيامبر خدا و دعا براى همهء مردان و زنان باايمان و مسلمان از اوّلين تا آخرين آنها فارغ شديم ، امام براى مدّتى طولانى به سجده افتاد ، به گونهاى كه جز صداى نفس ايشان را نمىشنيدم . آن گاه شنيدم كه مىفرمود : « خدايى جز تو نيست ، دگرگون كنندهء
هامش
( 1 ) . الإقبال : ص 145 ( چاپ دار الكتب الإسلامية ) . در الإقبال صدر حديث چنين آمده است : « فصل ويژه روز بيست و يكم و دعاى غير تكرارى آن » .