تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دانشنامه امام مهدى ( ع ) بر پايه قرآن ، حديث و تاريخ ( فارسى ) — صفحة 179

مساهمون:

ص١٧٩

4 / 3 : دعا براى امام عليه السلام در روز سيزدهم رمضان

1062 . الإقبال : دعاهاى ويژه روز سيزدهم و دعاهاى غير تكرارى آن : « 1 » « خدايا ! من به اطاعت از تو و ولايت تو گردن مىنهم و نيز به ولايت محمّد ، پيامبرت و ولايت امير مؤمنان ، دوست پيامبرت ، و ولايت حسن و حسين ، دو نوهء پيامبرت و دو سرور جوانان بهشتىات ، و - اى خداى من - ولايت على بن الحسين و محمّد بن على و جعفر بن محمّد و موسى بن جعفر و على بن موسى و محمّد بن على و على بن محمّد و حسن بن على و سرور و مولايم صاحب الزمان را براى تو گردن مىنهم . اى خداى من ! من به اطاعت از ايشان و ولايتشان و تسليم در برابر آنچه با آن به ايشان برترى بخشيدى ، با رضايت و مطابق آنچه در كتابت نازل كرده‌اى ، در برابرت سر فرود مىآورم بى آن كه به انكار برخيزم يا گردن كشم . خدايا ! بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست « 2 » و از وليّت دفاع كن . او كه خليفه
هامش
( 1 ) . بخش نخست اين دعا در الكافى ، جزو تعقيبات پس از نمازهاى واجب و به نقل از امام صادق عليه السلام باتفاوت‌هايى آمده است : « خدايا ! من به اطاعت و ولايت تو و ولايت پيامبرت و ولايت امامان عليهم السلام از آغاز تا فرجامشان گردن مىنهم » ، و نام امامان را مىبرى و سپس مىگويى : « خداوندا ! من پذيراى آيين توام با اطاعت از تو و ولايت اهل بيت و رضايت به آنچه آنها را به آن برترى دادى ، بىآن كه كبر و تكبّرى داشته باشم ، در برابر آنچه در كتابت فرو فرستادى ، در همان چارچوبى كه در آن براى ما آمد و آنچه نيامد ، مؤمنم و اعتراف دارم و در برابر آن تسليم هستم . پروردگارا ! به آنچه تو به آن راضى هستى ، من به آن راضىام . توجّه تو را و سراى آخرت را با آن طالبم ، با آن هراسناكم و با آن مشتاق توام . پس تا زمانى كه مرا زنده مىدارى ، به آن زنده بدار ، و هرگاه ميراندى با آن بميران . و هرگاه برانگيختى با آن برانگيزان . اگر در گذشته ، كوتاهى از سوى من بوده ، از آن به درگاه تو توبه مىكنم ، و به آنچه در نزد توست راغبم . از تو درخواست مىكنم كه مرا از گناهانت نگه دارى ، و تا زمانى كه زنده‌ام مىدارى ، يك چشم به هم زدن و كمتر و بيشتر از آن ، به خودم وا مگذارى ؛ چرا كه نفس به بدى فرمان مىدهد ، جز آنچه تو ترحّم كنى . اى مهربان‌ترين مهربانان ! از تو درخواست مىكنم كه مرا در طاعت خودت نگه دارى تا زمانى كه مرا بميرانى ، و تو از من خشنود باشى ، و عاقبتم را به خوش‌بختى ختم كنى ، و هرگز از آن به چيز ديگر تغيير ندهى و هيچ نيرويى جز تو نيست » . ( 2 ) . بخش پايانى اين دعا ، بخشى از دعاى امام رضا عليه السلام است كه در ضمن دعاهاى ائمّه عليهم السلام خواهيم آورد .