خويشاوندى و سابقه در دين ، از او پيشتر بود و نه كسى در منقبت ، به او مىرسيد .
او گام در قدمگاه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مىنهاد [ و راه او را مىرفت ] و در راه تأويل قرآن ، مىجنگيد و در راه خدا از ملامت هيچ ملامتگرى بيم نداشت .
در راه خدا ، خون سران عرب را ريخت و دلاورانشان را كشت و گرگهاى آنان را از هم دريد و در دلهايشان كينههايى از بدر و خيبر و حنين و جز آنها بر جاى نهاد . آن گروه نيز بر دشمنى با او همدست شدند و به جنگ با او روى آوردند ، تا آن كه او با عهدشكنان [ در جنگ جمل ] و ستمگران [ در صفّين ] و بيرونروندگان از دين ( نهروانيان ) جنگيد و آنان را كشت .
و چون روزگارش سر آمد و شقىترينِ مردم - كه از نگونبختترينِ پيشينيان ، پيروى مىكرد - او را به شهادت رساند ، فرمان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در بارهء هدايتگران ، يكى پس از ديگرى ، اطاعت نشد و امّت ، بر دشمنى با او و همدستى بر قطع رَحِم پيامبر صلى الله عليه و آله و دور ساختن فرزندانش اصرار داشتند ، مگر اندكى كه به رعايت حقّ پيامبر صلى الله عليه و آله در بارهء آنان ، وفا كردند .
پس شمارى كشته شدند ، شمارى به اسارت رفتند ، و شمارى ، از وطن خويش تبعيد شدند ، و قلم تقدير الهى بر آنان جارى شد ، آن گونه كه اميد پاداش نيكو از آن رَوَد ؛ كه زمين ، از آنِ خداوند است و به هر كس از بندگانش كه بخواهد ، به ميراث مىدهد و سرانجام ، از آنِ تقواپيشگان است و پروردگار ما ، منزّه است . همانا وعدهء پروردگارمان شدنى است و خداوند ، وعدهاش را خلاف نخواهد كرد و او ارجمند و حكيم است .
دانشنامه امام مهدى ( ع ) بر پايه قرآن ، حديث و تاريخ ( فارسى ) — صفحة 133
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٣٣