نيست ، پس از آن كه پارسايى در اين دنياى پست و [ نيز ] زرق و برق آن را بر آنان شرط كردى . آنان نيز اين شرط را گردن نهادند . و تو وفاى آنان را به اين شرط دانستى . پس آنان را پذيرفتى و مقرّب داشتى و از پيش ، بر ايشان نام بلند و ستايش آشكار روا داشتى و فرشتگانت را بر آنان فرو فرستادى و با وحى خويش ، آنان را گرامى داشتى و با علم خود ، از آنان پذيرايى كردى و آنان را راهى به آستانت و وسيلهاى به رضوانت قرار دادى .
آن گاه يكى از آنان را در بهشت خود جاى دادى ، تا آن كه از آن برون آوردى .
يكى را بر كِشتى خود سوار كردى و با رحمت خويش ، او و مؤمنان همراهش را از هلاكت رهانيدى . يكى را دوست خودت قرار دادى و از تو در ميان آيندگان ، آوازهء نيكو خواست . پس پذيرفتى و آن را و الا قرار دادى . و با يكى از طريق درخت ، سخن گفتى و برادرش را ياور و وزيرش ساختى . يكى را نيز بدون داشتن پدر به دنيا آوردى و به او نشانههاى روشن دادى و با روح القدس تأييدش كردى . و براى هر يك آيينى مقرّر داشتى و راه و روشى گشودى و جانشينانى برگزيدى كه يكى پس از ديگرى و از زمانى تا زمان ديگر ، نگهبان دين باشند ، تا دينت بر پا مانَد و حجّتى روشن بر بندگانت باشند و براى آن كه حق ، از جايگاهش پس رانده نشود و باطل ، بر اهل حق چيره نگردد ، و تا كسى نگويد : چرا به سوى ما پيامبرى بيمدهنده نفرستادى و نشانهء هدايتگرى بر نيفراشتى تا پيش از آن كه خوار و فرومايه شويم ، از نشانههاى تو پيروى كنيم ؟ ! « 1 »
تا آن كه كار را به حبيب و برگزيدهات محمّد صلى الله عليه و آله سپردى و او همان گونه كه وى را برگزيده بودى ، سَرور آفريدگانت و برگزيدهء برگزيدگان و برترينِ انتخابشدگانت
هامش
( 1 ) . اشاره به آيهء 134 سورهء طه است .