آنهاست : خطبهء ابوذر ( ص 207 ) ، موعظهاى از برخى از علما ( ص 237 ) ، پند حسن بصرى به عمربن عبد العزيز ( ص 238 ) ، موعظهء اويس قرنى خطاب به مردى ( ص 325 ) و پند مرد خراسانى به عمر بن عبد العزيز ( ص 329 ) .
3 . الرسالة السعدية « 1 »
اين كتاب ، نگاشته علّامهء حلّى ( م 726 ق ) است كه آن را براى خواجه سعد الدين ساوجى ، وزير سلطان محمّد خدابنده ، نوشته است . « 2 » كتاب در سه بخش عقايد ، عبادات و مسائل اخلاقى تنظيم شده است . بخش عقايد - كه حجم بيشتر كتاب را به خود اختصاص داده - شامل بحثهاى كلامى و عقلى به سبك ديگر كتابهاى كلامى نويسنده ، مانند نهج الحق است .
در بخش عبادات نيز هدف علّامه ، اثبات مواضع فقهى اماميه بر پايهء قواعد عقلى و برخى احاديث نبوى مورد اتّفاق فريقين يا مورد قبول اهل سنّت است . اين دو بخش ، زير دوازده مسئله تنظيم شده است .
در بخش آخر كتاب - كه به منزلهء خاتمهء كتاب است - احاديث اخلاقى ذكر شده است . بخش اخلاقيات ، در دو فصل ترتيب يافته است . فصل اوّل ، يادكردِ افعالى است كه دربارهء آنها ترغيب يا ترهيب وارد شده است . مقصد اوّل از فصل اوّل كه دربارهء افعال پسنديده است ، شامل موضوعاتى چون : بسيار ذكر خدا گفتن ، به مساجد درآمدن ، محافظت از نمازهاى واجب ، اذان و اقامه ، طول دادن سجده ، نماز جماعت ، نماز شب ، تعقيبات ، صدقه دادن ، يارى مؤمن ، و بزرگداشت عالمان است .
در مقصد دوم - كه در بردارندهء احاديث دربارهء افعال ناپسند و مورد نهى است -
هامش
( 1 ) . ر . ك : أمل الآمل ( تذكرة المتبحّرين ) ، ج 2 ، ص 84 ؛ معجم رجال الحديث ، ج 6 ، ص 174 ؛ الذريعة ، ج 11 ، ص 198 ( ش 1206 ) ؛ فهرس التراث ، ج 1 ، ص 709 ؛ مكتبة العلّامة الحلّى ، ص 129 .
( 2 ) . الرسالة السعدية ، ص 4 و 8 .