از او كه در آن عصمت را براى مقام امامت ، شرط دانسته ، او را شيعه شمرده و جلوههاى تسنّن در آثار او را حمل بر تقيّه كردهاند . افندى گفته كه تشيّع او نزد وى آشكار است . « 1 » بارى ، ملّا حسين كاشفى ، در فنون مختلف ، از اخلاق و حديث و تفسير گرفته تا اخترشناسى و سِحر و طلسم ، كتاب و رساله نوشته است كه از اين ميان ، عناوين زير در زمينهء حديث و مناقب است .
الف . آثار چاپى : 1 . الرسالة العليّة فى الأحاديث النبويّة ، 2 . روضة الشهداء .
ب . آثار خطّى و ناياب : 1 . الأدعية والأوراد المأثورة ، 2 . المرصد الأسنى فى شرح الأسماء الحسنى ، 3 . تحفة الصلوات ، 4 . فضل الصلاة على النبيّ صلى الله عليه و آله ، 5 . مناقب الأولياء ، 6 . ده مجلس ( تلخيص روضة الشهداء ) .
حوزهء بحرين و احسا
1 . ابن ابى جمهور ( زنده در 901 ق ) « 2 »
ابوجعفر محمّد بن زين الدين على احسايى ، معروف به ابن ابى جمهور ، عارف ، متكلّم ، فقيه و محدّث قرن نهم هجرى است .
او در احسا متولّد شد . و در همانجا رشد كرد و دانش آموخت و سپس به عراق ، كوچ كرد و در نجف ، نزد شيخ عبد الكريم فتّال به تحصيل پرداخت . چندى بعد به سال 877 ق ، از طريق شام ، عازم حجاز شد و در شهر كرك نوح ، فرود آمد و در آنجا با شيخ على بن هلال جزايرى ديدار كرد و مدّت يكماه از دانش او بهره برد .
هامش
( 1 ) . رياض العلماء ، ج 2 ، ص 190 . نيز ، ر . ك : منابع ياد شده در پاورقى قبل .
( 2 ) . ر . ك : أمل الآمل ، ج 2 ، ص 190 ؛ رياض العلماء ، ج 5 ، ص 50 ؛ إحياء الداثر ، ص 213 و 214 ؛ دائرة المعارف بزرگ اسلامى ، مدخل « ابن ابى جمهور » ؛ كاشفة الحال عن أحوال الاستدلال ، ( مقدّمهء تحقيق ) ؛ عوالى اللّئالى ، مقدّمهء آية اللَّه مرعشى نجفى ( ره ) ؛ الكنى والألقاب ، ج 1 ، ص 192 - 193 .