همو ، كتاب ديگرى به فارسى دربارهء امامت براى طهماسب صفوى تأليف كرد . « 1 » شرح نهجالبلاغة موسوم به منهج الفصاحة ، به زبان فارسى ، از ديگر آثار اوست . « 2 » على بن حسن زوارهاى ، از عالمان معروف و فارسىنويس قرن دهم هجرى ( م 947 ق ) ، كتابهاى كشف الغمةى بهاءالدين اربلى ( م 692 ق ) را به نام ترجمة المناقب « 3 » به سال 938 ق ، و الطرائف سيّد بن طاووس را به نام طراوة الطرائف ، و الاحتجاج و مكارم الأخلاق طبرسى را به نامهاى كشف الاحتجاج و مكارم الكرائم ، « 4 » و ترجمه و شرح نهج البلاغة را به نام روضة الأبرار « 5 » به سال 947 ق ، به زبان فارسى ترجمه كرد .
از امتيازات دوران حكومت صفويه ، تأليف اغلب مسائل دينى به زبان فارسى بود كه در گذشته به عربى نوشته مىشد . « 6 » با آن كه زبان فارسى ، زبان علمى عالمان دينى عهد صفويه نبود ، امّا توجّه به ترجمه يا تأليف كتابهايى به فارسى در حديث در اين دوره ، شايستهء ذكر است . بهاء الدين محمّد بن حسين عاملى ، به درخواست شاه عبّاس اول ، نگارش كتاب فقهى جامع عبّاسى را در بيست باب آغاز كرد ، هر چند كه با درگذشت او به سال 1031 ق ، بخش زيادى از آن ( 15 باب ) ناتمام ماند و نظامالدين محمّد بن حسين ساوجى ، آن را به پايان رساند . « 7 » كتاب ترجمهء اربعين بهايى كه بدان ترجمهء قطب شاهى هم گفته مىشود - به خاطر تأليف كتاب به نام محمّد قطبشاه ( م 1035 ق ) در زمان حيات شيخ بهايى توسط شيخ
هامش
( 1 ) . رياض العلماء ، ج 2 ، ص 98 - 101 ؛ علّامهء مجلسى ، ص 90 .
( 2 ) . الذريعة ، ج 14 ، ص 125 .
( 3 ) . همان ، ج 4 ، ص 139 ؛ فهرست نسخ خطّى كتابخانهء آية اللَّه گلپايگانى ، ج 2 ، ص 32 .
( 4 ) . طبقات مفسّران شيعه ، ج 2 ، ص 370 - 371 .
( 5 ) . الذريعة ، ج 11 ، ص 285 ؛ فهرست نسخ خطّى كتابخانهء مدرسهء مروى ، مجموعهء ش 117 .
( 6 ) . تاريخ ادبيات ايران ، ص 363 .
( 7 ) . الذريعة ، ج 3 ، ص 340 و ج 5 ، ص 62 - 63 ؛ علّامهء مجلسى ، ص 90 - 91 .