متعارضاند ؛
6 . نقل و تفسير آيات وارد شده در آغاز هر باب ، كه فقيه را از مراجعه به تفاسير و كتب آيات الأحكام ، بىنياز مىسازد ؛
7 . ذكر روايات از ساير كتب حديث به عنوان شاهد ؛ « 1 » الوافى به حسب تبويب مؤلّف ، شامل سه « مقدّمه » ، چهارده « كتاب » و يك « خاتمه » است .
مقدّمهء نخست ، در طُرُق شناسايى علوم دينى است .
مقدّمهء دوم ، در شناسايى اسناد احاديث است .
مقدّمهء سوم ، در بيان اصطلاحاتى است كه در اين كتاب به كار برده شده است .
اجزاى چهارده گانهء كتاب ، به ترتيب ، عبارتاند از :
1 . كتاب عقل ، علم و توحيد ، 2 . كتاب حجّت ، 3 . كتاب ايمان و كفر ، 4 . كتاب طهارت و زينت ، 5 . كتاب صلاة ، دعا و قرآن ، 6 . كتاب زكات ، خمس و مبرّات ( و قرض ، عتق ، مكاتبه ، وقف و هبه ) ، 7 . كتاب صوم ، اعتكاف و معاهدات ، 8 . كتاب حج ، عمره و زيارات ، 9 . كتاب حِسْبه ( امر به معروف و نهى از منكر ) ، احكام و شهادات ( و حدود ، ديات ، قصاص و جهاد ) ، 10 . كتاب معايش ، مكاسب و معاملات ( و اجاره ، دين ، ضمان ، رهن و امانات ) ، 11 . كتاب معالم ، مشارب و تجمّلات ، 12 . كتاب نكاح ، طلاق و ولادت ، 13 . كتاب جنايز ، فرايض و وصيّات ، 14 . كتاب روضه كه شامل احاديث متفرّقه است .
خاتمهء الوافى در اسناد احاديث تهذيب الأحكام ، الاستبصار وكتاب من لا يحضره الفقيه است كه مؤلفّان آنها به واسطهء رعايت اختصار ، از آغاز احاديث ، حذف كرده و
هامش
( 1 ) . تاريخ حديث ، ص 167 - 168 .