15 . عبد اللَّه بن محمّد تقى مجلسى ( م بعد از 1084 ق ) . وى فقيه ، واعظ ، عالم ، صالح ، ناقد علم رجال ، جليل و محدّث بوده است . « 1 » وى از علّامهء مجلسى بزرگتر بوده ، شاگرد پدرش مجلسى اوّل و آقا حسين خوانسارى بوده و بعد از فوت پدرش به هند رفته است . از تأليفات وى ، شرح ناقص كتاب تهذيب الأحكام شيخ طوسى را مىتوان نام برد . « 2 » 16 . مهذب الدين احمد بن عبدالرضا بصرى ( م بعد از 1085 ق ) . وى فاضل ، آگاه ، محدّث ، رجالى ، و از شاگردان بزرگ محمّد بن حسن حرّ عاملى ( صاحب وسائل الشيعة ) و حافظ دوازده هزار حديث بدون سند و يكهزار و دويست حديث با سند بوده است . « 3 » از ميان آثار وى مىتوان فائق المقال فى علم الرجال را نام برد .
17 . عبد اللَّه بن غلام على حسينى طالقانى ( م بعد از 1085 ق ) . سيّد محسن امين ، در بارهء وى ، در نقل نوشتهاى كه آية اللَّه شهاب الدين مرعشى رحمه الله خطاب به وى نوشته ، چنين مىآورد :
او محدّث ، فقيه ، زاهد ، داراى حاشيهء مبسوط بر كتاب التهذيب شيخ طوسى كه در سال 1085 ق ، به پايان رسانده است و از آن حاشيه ، جستجوهاى فراوان و سليقهء معتدل وى در فهم حديث ، فهميده مىشود . « 4 » 18 . فخرالدين بن محمّد بن على اسدى نجفى طريحى ( م 1087 ق ) . وى فردى فاضل ، محدّث ، لغوى ، عابد و زاهد بوده است . « 5 » از تصنيفات وى مىتوان غريب
هامش
( 1 ) . رياض العلماء ، ج 3 ، ص 236 .
( 2 ) . همان ؛ طبقات أعلام الشيعة ، ج 5 ، ص 354 ؛ أعيان الشيعة ، ج 8 ، ص 70 .
( 3 ) . أعيان الشيعة ، ج 2 ، ص 624 .
( 4 ) . همان ، ج 8 ، ص 65 .
( 5 ) . لؤلؤة البحرين ، ص 66 .