مىتوان نام برد . « 1 » 5 . سيّد علاء الملك بن عبدالقادر حسينى مرعشى ( م بعد از 985 ق ) .
وى از علماى متأخّر از شهيد ثانى و عالمى فاضل ، محقّق و داراى تأليفات ارزندهاى بوده است . وى در اصول فقه ، رجال و علم حديث ، از علماى زمان خود ، گوى سبقت را ربوده و از طبع لطيف و حسن مصاحبت برخوردار بوده است . « 2 » از آثار وى كتاب فى علم الرجال « 3 » ، فهرس الكافى وأبوابه وأحاديثه والجرح والتعديل لرواته « 4 » وحواشى تهذيب الأحكام « 5 » را مىتوان نام برد .
6 . ابومكارم بدرالدين حسن بن على بن حسن بن على بن شدقم ، حسينى ( م 999 ق ) .
شيخ حرّ عاملى ، وى را فاضل ، عالم ، جليل و محدّث دانسته كه از شيخ حسين بن عبدالصمد و شيخ نعمةاللَّه بن خاتون عاملى ، روايت نقل مىكند . « 6 » علماى شيعهء عرب در حيدرآباد دكن ، گرد آمده بودند و سيّد حسن ، گل سرسبد آنان بود . وى در زمينهء علم حديث ، در هند ، كارهاى مهمّى انجام داده ومحدّث شبه قارهء هند به شمار مىرفت . « 7 » از آثار وى مىتوان جواهر النظاميّة من حديث خيرالبريّة را نام برد .
7 . ابو منصور جمالالدين حسن بن زينالدين بن على ، عاملى جبعى ( م 1011 ق ) . او انسانى عالم ، فاضل ، عامل ، كامل ، متبحّر ، محقّق ، ثقه ، محدّث ، جامع فنون ، يكتاى روزگار و داناترين اهل زمانش به فقه ، حديث و رجال بوده
هامش
( 1 ) . أمل الآمل ، ص 339 ؛ أعيان الشيعة ، ج 11 ، ص 280 .
( 2 ) . رياض العلماء ، ص 313 - 314 ؛ محدّثان شيعه در قرن نهم و دهم هجرى و سبك حديثنگارى آنان ، ص 15 .
( 3 ) . أمل الآمل ، ص 339 ؛ أعيان الشيعة ، ج 11 ، ص 280 .
( 4 ) . همان ، ج 16 ، ص 386 .
( 5 ) . همان ، ج 6 ، ص 52 .
( 6 ) . أمل الآمل ، ج 2 ، ص 70 ؛ رياض العلماء ، ج 1 ، ص 249 ؛ أعيان الشيعة ، ج 5 ، ص 175 .
( 7 ) . مطلع الأنوار ، ص 206 .