ابن عتائقى ، معاصر شهيد و استادان شهيد است . او از جمله ، از زهدرى ( يا ابن زهدرى ) روايت مىكند . از ديگر مشايخ او نصيرالدين على بن محمّد كاشى ( م 755 ق ) و علّامهء حلّى شايان ذكرند . از شاگردان و راويان از او نيز مىتوان سيّد بهاء الدين عبد الحميد نجفى را نام برد . بنا به گزارش زركلى ، ابن عتائقى به سال 746 ق ، به ايران و مناطق ديگر مسافرت كرد و بيشتر در اصفهان بود و آنگاه به عراق بازگشت و به نجف رفت . « 1 » ابن عتائقى ، داراى آثار متعدّدى است كه غالباً شرح يا گزينش آثار پيشينيان است . كفعمى در كتابهاى خود ، از آثار وى ، فراوان بهره برده است . « 2 » آثار مرتبط با حديث او عبارتاند از :
1 . شرح نهج البلاغة . 2 . غرر الغرر و درر الدرر ( مختصر الأمالى سيّد مرتضى ) ، 2 . مختصر تفسير على بن إبراهيم ، 4 . الرسالة الفارقة والملحة الفائقة ( در ملل و نحل ) .
8 . على نيلى ( زنده در 803 ق ) « 3 »
بهاءالدين على بن عبد الكريم بن عبد الحميد حسينى نيلى نجفى ، فقيه ، متكلّم ، رجالى و محدّث بزرگ قرن هشتم هجرى است . شاگردش حسن بن سليمان حلّى ، با تعبير « السيّد الجليل الموفّق السعيد بهاء الدين على » از او ياد كرده است . « 4 » افندى ، او را فقيه ، شاعر ، ماهر ، عالمِ فاضلِ كامل ، صاحب مقامات و كرامات عظيم . . . و از افاضل عصر و اعاظم روزگار خود ، شمرده است . « 5 »
هامش
( 1 ) . الأعلام ، ج 3 ، ص 330 .
( 2 ) . الحقائق الراهنة ، ص 110 - 111 .
( 3 ) . ر . ك : الضياء اللامع ، ص 94 - 95 ؛ الحقائق الراهنة ، ص 141 - 142 ، خاتمة مستدرك ، ج 2 ، ص 297 ، فهرس التراث ، ج 1 ، ص 741 ، رياض العلماء ، ج 4 ، ص 741 ؛ منتخب الأنوار المضيئة ، مقدّمهء تحقيق ؛ هدية العارفين ، ج 5 ، ص 726 .
( 4 ) . مختصر بصائر الدرجات ، ص 176 .
( 5 ) . رياض العلماء ، ج 4 ، ص 124 .