موسوى نجفى ، در چهارم ربيع اوّل 820 . « 1 » 14 . اجازهء على بن حسن استرآبادى به سيّد سلطان بن حسن حسينى ، كه در سال 833 ق ، بر تحرير علّامهء حلّى نوشته است . « 2 » 15 . اجازهء مختصر على بن محمّد بن على بن محلى ( م جمادى اوّل 855 ) به شمس الدين محمّد بن زين الدين على بن بدر الدين حسن جبعى ، جدّ شيخ بهايى ( م 876 ق ) به تاريخ چهارم رمضان 851 ، كه در آن از ابوالقاسم على ، پسر شهيد ، و سيّد تاج الدين عبد الحميد بن احمد بن على هاشمى ، از شيخ حسن بن سليمان حلّى روايت مىكند . « 3 » 16 . اجازهء متوسّط على بن محمّد بن على بن محمّد بن يونس بياضى نباطى به ناصر بن ابراهيم بويهاى حساوى ، در يازدهم شعبان 852 . در اين اجازه ، تمام اجازهء متوسّط فخر المحقّقين حلّى به زين الدين على بن حسن بن احمد بن مظاهر به سال 741 ق ، درج شده و آمده كه على بن مظاهر به سيّد زين الدين على بن دقماق و جمال الدين احمد بن حسين بن مطهّر ، اجازه داده و اين دو با اين اجازه به شيخ على بياضى اجازه دادهاند . « 4 » 17 . اجازهء على بن هلال جزائرى به بهاء الدين استرآبادى در سال 889 ق . « 5 » 18 . اجازهء مختصر على بن يونس به زين الدين خيامى در شعبان 806 . « 6 » 19 . اجازهء مختصر محمّد بن احمد بن محمّد صهيونى به على بن عبد العالى
هامش
( 1 ) . همان ، ش 1105 .
( 2 ) . همان ، ش 1106 .
( 3 ) . همان ، ص 220 ( ش 1158 ) .
( 4 ) . همان ، ص 221 ( ش 1160 ) .
( 5 ) . همان ، ص 222 ( ش 1167 ) .
( 6 ) . همان ، ص 223 ( ش 1171 ) .