مىگويد كه نسخهاى از اين كتاب ، پيش او بوده و تلف شده است . « 1 » 2 . الأربعون حديثاً ، از جمال الدين مقداد بن عبد اللَّه ، معروف به فاضل مقداد ( م 826 ق ) . « 2 » صاحب رياض العلماء گفته است كه اين كتاب را در اردبيل ، در ضمن مجموعهاى به خطّ شاگرد نويسنده ، ملاحظه كرده كه بر آن ، اجازهء فاضل مقداد به اين شكل آمده بود :
قرائت اين احاديث را شيخ صالح ، عالم فاضل زين الدين على بن حسن بن علالة [ نزد من ] به پايان رساند . روايت آنها را از خودم و از طريق مشايخم - قدّس اللَّه أرواحهم - به او اجازه دادم . « 3 » فاضل مقداد ، اربعين خود را به نام پسر عالمش عبد اللَّه بن مقداد ، نگاشته است . « 4 » 3 . الأربعون حديثاً ، از شيخ سعد اربلى . « 5 » دربارهء نويسنده ، اطّلاعى نداريم . شيخ حسن بن سليمان حلّى ، شاگرد شهيد اوّل ( زنده در 802 ق ) از اين كتاب دربارهء مقامات معصومان ، حديث نقل كرده است . « 6 » نيز علّامهء مجلسى ، چندين حديث از اين كتاب ، با واسطهء كتاب حسن بن سليمان ، نقل كرده است . « 7 » افندى ، نوشته است كه در كتاب المحتضر به اين شكل از اربعين سعد ، روايت نقل شده : « كتاب الأربعين رواية سعد الإربلى يرفعه إلى . . . » و در جاى ديگر بدين گونه : « كتاب الأربعين رواية سعد الإربلى عن . . . » ؛ در حالى كه در
هامش
( 1 ) . الذريعة ، ج 1 ، ص 414 ( ش 2144 ) .
( 2 ) . همان ، ص 429 ( ش 2187 ) .
( 3 ) . رياض العلماء ، ج 5 ، ص 217 .
( 4 ) . الضياء اللّامع ، ص 138 .
( 5 ) . الذريعة ، ج 1 ، ص 416 ( ش 2155 ) ؛ رياض العلماء ، ج 2 ، ص 413 .
( 6 ) . ر . ك : المحتضر ، ص 100 - 101 .
( 7 ) . ر . ك : بحار الأنوار ، ج 27 ، ص 44 ، 45 ، 47 و 128 .