پرداخته است . نثر كاشفى در كتاب ، فصيح و دلكش است و او در پرداختن كتاب ، با استفاده از آرايههاى ادبى و درج اشعار فارسى و عربى ، كامياب بوده است .
موضوع اصلى كتاب ، ذكر مصائب امام حسين عليه السلام است و بيان مصائب انبيا ، در حقيقت ، مقدّمهاى براى اين موضوع است . كاشفى ، خود در اين باره در باب پنجم ، پس از بيان فضايل مولاى متقيان مىافزايد :
چون مطاوى اين اوراق ، گنجايش تفصيل صفات مرتضوى [ را ] ندارد و مقصد اصلى از تأليف اين كتاب ، ذكر احوال شهداى اهل بيت است ، بدين قدر ، اختصار افتاد . « 1 » در عين حال ، كاشفى ، پس از بيان ابتلاهاى هريك از پيامبران ، به ذكر مصيبت امام حسين عليه السلام ، اصطلاحاً گريز مىزند .
ويژگى ديگر كتاب ، داستانپردازى آن است . نويسنده ، رخدادهاى تاريخى را با قصّهپردازى درهم آميخته و تصويرى تاريخى - داستانى از حوادث ، ارائه كرده است .
با مراجعه به نمايهء روضة الشهدا ، آشكار مىشود كه منابع وى در نگارش كتاب ، غالباً منابع اهل سنّت است . از منابع شيعى كاشفى مىتوان به إعلام الورى ، بشائر المصطفى ، روضة الواعظين ، صحيفة الرضا عليه السلام ، عيون أخبار الرضا عليه السلام ، مقتل ابو المناخر رازى و مصابيح القلوب شيعى سبزوارى اشاره كرد . « 2 » كتاب روضة الشهدا ، پس از نگارش ، با استقبال مواجه شد و تا مدّتها بر بالاى منابر ، قرائت مىشد ، چندان كه اصطلاح « روضهخوانى » از آن گرفته شد . « 3 » برخى از دانشوران ، نسبت به برخى مطالب و گزارشهاى تاريخى روضة الشهدا ،
هامش
( 1 ) . همان ، ص 157 .
( 2 ) . ر . ك : همان ، ص 439 .
( 3 ) . روضات الجنّات ، ج 3 ، ص 230 ؛ تاريخ ترجمه از عربى به فارسى ، ص 233 .