مناقب ابن شهرآشوب است .
نثر كتاب ، شيوا و روان بوده ، نمايانگر سبك نوشتههاى مذهبى فارسى خراسان در سدهء هشتم است . عالم اديب همشهرى شيعى سبزوارى ، يعنى واعظ كاشفى ، در آثار خود ، اين سبك را پى گرفت و به كمال رساند . براى آشنايى با نثر نويسنده ، قطعهاى از متن كتاب را مىآوريم :
از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه چون حضرت رسول صلى الله عليه و آله وفات يافت ، فاطمه عليها السلام بر فراق وى ، شب و روز مىگريست و اندوهى عظيم به وى رسيده بود . جبرئيل عليه السلام ، پيش وى آمد و وى را تسلّى داد و به صبر فرمود و از مقام و منزلت [ و رفعت درجهء ] حضرت رسول صلى الله عليه و آله ، وى را خبر داد و از امامان و فرزندان وى كه خواسته بود ، فاطمه را خوشدل گردانيد . . . . « 1 » راحة الأرواح ، با تحقيق محمّد سپهرى ، توسّط دفتر نشر ميراث مكتوب و نشر اهل قلم ، به سال 1375 ش ، منتشر شده است .
4 . غايةُ المرام فى فضائل علىّ عليه السلام وأولاده الكرام « 2 »
اين كتاب ، نگاشتهء حسن بن حسين بيهقى سبزوارى و دومين كتاب وى در زمينهء فضايل و مناقب اهل بيت عليهم السلام است . نويسنده ، در مقدّمه با تعبير « جمعها الحسن الشيعى السبزوارى وسمّاها غاية المرام » ، « 3 » به نام خود و كتاب ، تصريح كرده است .
افندى ، ضمن گزارش رؤيت نسخهاى از غاية المرام ، آن را كتاب مختصرى مشتمل بر اخبار شيعه و مخالفان ( اهل سنّت ) با حذف اسانيد ، دانسته است . « 4 »
هامش
( 1 ) . راحة الأرواح ، ص 74 .
( 2 ) . رياض العلماء ، ج 1 ، ص 177 ؛ روضات الجنّات ، ج 2 ، ص 267 ؛ الذريعة ، ج 16 ، ص 21 ( ش 75 ) ؛ هدية العارفين ، ج 1 ، ص 289 .
( 3 ) . ر . ك : ميراث حديث شيعه ، دفتر ششم ، ص 24 : « غاية المرام فى فضائل علىّ وأولاده الكرام » ، عليرضا هَزار .
( 4 ) . رياض العلماء ، ج 1 ، ص 177 .