تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ حديث شيعه ( در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى ) ( فارسى ) — صفحة 99

مساهمون:

ص٩٩
36 . مناقب الأئمة عليهم السلام ، از سيّد اسد اللَّه بن محمّد باقر شفقى ( م 1290 ق ) . « 1 » 37 . حقائق الشيعة ، از محسن بن محمّد رفيع گيلانى رشتى ( م 1290 ق ) . كتاب ، شامل احاديثى در فضايل شيعيان ائمه عليهم السلام و صفات آنان است . « 2 » 38 . البوارق الحيدرية فى أحوال الأئمة الأطهار ، از محمّد بن على بن محمّد كاظم شاهرودى ( م 1293 ق ) . « 3 » 39 . أسرار الأنوار فى مناقب الأئمة الأطهار ، از محمّد تقى بن محمّد على كاشانى ( م 1297 ق ) . « 4 » 40 . التحفة الرضويه ، از نوروز على بن محمّد باقر ( فاضل بسطامى ) ( م 1309 ق ) . كتابى است در بيان سرگذشت ، فضايل و كرامات و آداب و زيارات على بن موسى الرضا عليه السلام . « 5 » 41 . الرسالة الفاطمية ، از محمّد بن سليمان تنكابنى ( م 1310 ق ) . كتاب ، در فضايل و كرامات فاطمهء معصومه عليها السلام است و در سه « فصل » ترتيب يافته است . « 6 » 42 . صحيفة الأبرار فى مناقب الأئمة الأطهار ، از محمّد تقى بن محمّد مامقانى تبريزى ( حجّة الإسلام نيّر ) ( 1248 - 1312 ق ) . « 7 »
هامش
( 1 ) . همان ، ج 22 ، ص 320 ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 13 ، ص 135 . ( 2 ) . فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانهء آية اللَّه مرعشى ، ج 8 ، ص 375 ( ش 3143 ) . ( 3 ) . موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 13 ، ص 618 . ( 4 ) . وى فقيه ، اصولى ، اديب و شاعر شيعى ، متخلّص به « سپهر » و ملقّب به « لسان الملك » ، در كاشان متولّد شد و در كاشان و تهران ، ساكن بود . وى در دورهء محمّد شاه قاجار مىزيست و منشى و مستوفى ديوان وى بود . شرح نهج البلاغه نيز از اوست ( أعيان الشيعة ، ج 9 ، ص 193 ؛ معارف ، ج 2 ، ص 211 ؛ ريحانة الأدب ، ج 5 ، ص 129 ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 13 ، ص 552 ) . ( 5 ) . فهرست نسخ خطّى كتاب‌خانهء آستان قدس رضوى ، ج 14 ، ص 126 ( ش 8876 ) . ( 6 ) . فهرست نسخ خطّى مركز احياى ميراث اسلامى ، ج 3 ، ص 236 ( ش 1013 ) . ( 7 ) . وى ازمشاهير فرقهء شيخيه و از علماى آذربايجان است كه در تبريز به دنيا آمد و نزد پدرش و دانشمندان عراق ، درس خواند . او با مجتهدان ، اختلاف شديد داشت و آنان را هجو گفته است ( تراجم الرجال ، ج 2 7 ص 91 ؛ شيخيگرى ، ص 269 ) .