10 . الاعتبار فى اختصار الاستبصار ، از يعقوب بن ابراهيم بختيارى ( م 1147 ق ) .
مؤلّف ، اسناد و روايات و مطالب شيخ طوسى در جمع بين اخبار را حذف كرده است و گاه ، توضيحات كوتاهى در حاشيه مىنگارد . « 1 »
11 . مخلص جامع المعارف و الأحكام فى الاصول و الحلال و الحرام ، از سيّد عبد اللَّه بن محمّد رضا شبّر ( م 1242 ق ) . مؤلّف ، در اين كتاب ، جامع الأحكام را با حذف اسانيد و احاديث تكرارى در آن ، خلاصه كرده است . « 2 »
اين كتاب ، توسّط مجمع الذخائر الاسلامية در قم به سال 1398 ق ، به چاپ رسيده است .
12 . دُرر الآثار و الأخبار ، از سيّد عبد اللَّه بن محمّد رضا شبّر . اين كتاب ، تلخيص دوم جامع المعارف است . « 3 »
13 . منتخب جلاء العيون ، از سيّد عبد اللَّه محمّد رضا شبّر . مؤلّف ، جلاء العيون مجلسى را به عربى برگردانيده و سپس ، دست به گزينش آن زده است . « 4 »
14 . فهرست الكتب الأربعة ، از سيّد ابو القاسم احمد بن محمّد حسنى اصفهانى ( پس از 1259 ق ) . « 5 »
15 . فهرس الكافى ، از محمّد جعفر بن محمّد صفى فارسى آبادهاى ( م 1280 ق ) . « 6 »
هامش
( 1 ) . فهرست نسخ خطّى كتابخانهء آية اللَّه مرعشى ، ج 12 ، ص 112 ( ش 4534 ) .
( 2 ) . همان ، ج 5 ، ص 264 ( ش 1888 ) .
( 3 ) . الذريعة ، ج 8 ، ص 116 - 117 .
( 4 ) . همان ، ج 23 ، ص 393 ( ش 7585 ) .
( 5 ) . فهرست نسخ خطّى كتابخانهء آية اللَّه مرعشى ، ج 8 ، ص 280 ( ش 3059 ) .
( 6 ) . وى ، فقيه اصولى و از عالمان بزرگ شيعه است كه نزد سيّد محمّد باقر بن محمّد تقى شفتى ( حجّة الإسلام ) ، درس خواند و از شاگردان خاصّ او بود و بعد از وفات استادش در 1260 ق ، به مرجعيت رسيد . محمّد نبى بن احمد تويسركانى و سيّد محمّد بن محمّد صادق خوانسارى ، از او اجازهء روايت دارند ( أعيان الشيعة ، ج 9 ، ص 203 ؛ ريحانة الأدب ، ج 1 ، ص 38 ؛ تراجم الرجال ، ج 2 ، ص 647 ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 13 ، ص 557 ) .