5 . منتخب شرح نهج البلاغة به نام التقاط الدرر النخل ، از محمّد بن حاج قنبر كور على مدنى كاظمى ( م ح 1300 ق ) . اين كتاب ، گزيدهء شرح نهج البلاغةى ابن ابى الحديد است كه شامل مباحث مربوط به اخلاق ، حكم و آداب است . « 1 »
6 . رموز التفاسير الواقعة فى الكتب الأربعة ، از على اصغر بن محمّد يوسف قزوينى ( ق 12 ق ) « 2 » . « 3 »
7 . فهرس ما فى البحار ، از سيّد محمّد بن احمد حسينى لاهيجانى ( م بعد از 1120 ق ) . « 4 »
كتابهايى كه در بحار الأنوار از آنها نقل شده ، در 27 باب ، معرّفى گرديدهاند . « 5 »
8 . مختصر جلاء العيون ، از آقا على اكبر ، خواهر زادهء علّامهء مجلسى كه در ماه رمضان 1123 ق ، از نگارش آن ، فراغت يافته است . « 6 »
9 . ترتيب معانى الأخبار ، از داوود بن حسن بن يوسف اوالى بحرانى . مؤلّف ، شاگرد عبد اللَّه بن صالح سماهيجى ( م 1135 ق ) است و كتاب را بر اساس ترتيب حروف الفبا سامان داده است . « 7 »
هامش
( 1 ) . الذريعة ، ج 2 ، ص 241 و ج 14 ، ص 146 و ج 22 ، ص 414 .
( 2 ) . وى ، نزد فضلاى قزوين ، از جمله برادرش محمّد باقر و رضى الدين محمّد و ميرزا خليل بن غازى قزوينى درس خواند . ميرزا محمّد اخبارى ، او را ستوده است . برخى ، اين ستايش را دليل يكى بودن مسلك فكرى آن دو دانسته و آنها را اخبارى معرّفى كردهاند . سفينة النجاة ( معروف به المقالات الخمس ) در ادعيه و زيارات نيز از اوست ( أعيان الشيعة ، ج 8 ، ص 127 ) .
( 3 ) . أعيان الشيعة ، ج 8 ، ص 127 .
( 4 ) . وى ، فقيه و دانشمند شيعى و از شاگردان علّامهء مجلسى است كه به حديث و علوم آن ، اهتمام داشته ، چنان كه به تبحّر در اخبار ، مشهور بوده است . وى ، در لاهيجان ، حوزهء علمى و تدريس داشته است و ملّا عبد النبى طسوجى از شاگردان اوست . شرح حديث « ثلاثة لا أدرى أيّهم أعظم أجراً » و نيز شرح حديث : « فإن قال فلم جعل الصوم » از وى ، معرّفى شد ( تراجم الرجال ، ج 1 ، ص 447 و ج 2 ، ص 366 ) .
( 5 ) . فهرست نسخ خطّى كتابخانهء آية اللَّه مرعشى ، ج 2 ، ص 235 ، 635 و ج 18 ، ص 46 ( ش 6856 ) .
( 6 ) . الذريعة ، ج 20 ، ص 193 ( 2533 ) .
( 7 ) . الذريعة ، ج 4 ، ص 70 ( ش 286 ) .