تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ حديث شيعه ( در سده هاى دوازدهم و سيزدهم هجرى ) ( فارسى ) — صفحة 217

مساهمون:

ص٢١٧
74 . أجوبة مسائل من اصفهان ، پاسخ پرسش هايى است كه از اصفهان دربارهء معناى برخى از روايت‌هاى مشكل از مؤلّف شده است . اين مجموعه با عنوان : « الإصفهانية » در ضمن جوامع الكلم ، چاپ شده است . « 1 » 75 . شرح حديث « جسد الميّت . . . طينته » ، از احمد بن مهدى نراقى ( 1185 - 1245 ق ) « 2 » . « 3 » 76 . شرح الأحاديث المشكلة ( البدر الباهر ) ، از محمّد على بن محمّد باقر هزار جريبى ( 1188 - 1245 ق ) . « 4 » اين كتاب ، در تفسير آيات و قصص و بعضى از احاديث مشكل است . « 5 » 77 . شرحان لحديث « هل رأيت رجلًا » ، از على بن جمشيد نورى ( م 1246 ق ) . « 6 » اين دو شرح با تحقيق آقاى حامد ناجى اصفهانى در ميراث حديث شيعه به چاپ
هامش
( 1 ) . الذريعة ، ج 2 ، ص 124 . ( 2 ) . وى ، فقيه ، اصولى ، مجتهد ، شاعر و جامع بيشتر علوم بود و در نراق كاشان به دنيا آمد . نزد پدرش ، سيّد محمّد مهدى بحر العلوم ، شيخ جعفر كاشف الغطاء ، سيّد محمّد مهدى شهرستانى و . . . درس خواند . پس از وفات پدرش ، مرجعيت دينى را بر عهده گرفت و آثار بسيارى در فقه و اصول و . . . دارد . رسالة الاجازات نيز از اوست ( روضات الجنّات ، ج 1 ، ص 95 ؛ أعيان الشيعة ، ج 3 ، ص 183 ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 13 ، ص 115 ) . ( 3 ) . الذريعة ، ج 13 ، ص 195 . ( 4 ) . وى ، فقيه ، اصولى و آگاه به تفسير و رجال است كه نزد سيّد محمّد مهدى بحر العلوم و شيخ جعفر كاشف‌الغطاء در نجف و نزد ميرزاى قمّى در قم ، درس خواند و از وى ، اجازه دريافت نمود . وى سپس به اصفهان رفت و در آن جا به تدريس و افتا پرداخت تا اين كه فقيه مطلق گرديد . وى در قمشه ، نداى حق را لبّيك گفت . وى از ملّا احمد بن مهدى نراقى و سيّد محمّد جواد بن محمّد عاملى نيز روايت مىكند . السراج المنير فى الفوائد الرجالية از اوست . ( أعيان الشيعة ، ج 10 ، ص 26 ؛ روضات الجنّات ، ج 7 ، ص 153 ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 13 ، ص 616 ) . ( 5 ) . الذريعة ، ج 13 ، ص 44 . ( 6 ) . از او به عنوان احياگر حكمت متعاليه در قرن سيزدهم ، ياد مىشود . به بررسى و شرح احاديث اهل بيت عليهم السلام توجّه ويژه داشت . آقا محمّد بيد آبادى و ميرزا ابو القاسم مدرّس ، از استادان او ، و حاج ملّا هادى سبزوارى و ملّا عبد اللَّه نورى ، جزو شاگردان او هستند ( ريحانة الأدب ، ج 6 ، ص 261 ؛ روضات الجنّات ، ج 4 ، ص 408 ؛ ميراث ، دفتر سوم ، ص 142 ) .