آيد . سپس ، از شرح نهج البلاغةى ابن ابى الحديد ، آنچه را مربوط به مباحث امامت است ، استخراج كرده و خلل و فساد آنها را به تفصيل ، بيان كرده است . كتاب ، در دو مجلّد است كه مجلّد نخست و قسمتى از مجلّد دوم ، به اتمام رسيده است . « 1 »
10 . شرح على نهج البلاغة ، از ابو الحسن بن محمّد بحرانى ( م 1193 ق ) « 2 » . « 3 »
11 . شرح نهج البلاغة ، از عبد النبى بن محمّد طسوجى ( م 1203 ق ) . « 4 »
12 . شرح و ترجمهء عهد مالك اشتر ، از محمّد كاظم بن محمّد فاضل مشهدى ( م اوايل ق 12 ق ) . مؤلّف ، اين شرح را به درخواست شاه قلى خان نگاشته است . اين كتاب ، به تصحيح مهدى انصاريان در سال 1373 ش ، در قم به چاپ رسيده است . « 5 »
قرن سيزدهم
13 . تحفة الولىّ ، از محمّد حسين بن احمد يزدى ( م 1227 ق ) . اين كتاب ، شرح و ترجمهء سفارشنامهء على عليه السلام به مالك اشتر است . « 6 »
14 . شرح نهج البلاغة الكبير ( نخبة الشرحين ) ، از سيّد عبد اللَّه بن محمّد رضا شبّر ( م 1242 ق ) . مؤلّف ، اين شرح را از دو شرح ابن ابى الحديد و ابن ميثم ، برگزيده است ، بدين ترتيب كه در تواريخ و قصص ، به شرح ابن ابى الحديد ، و در اعراب و تحقيق ، به شرح ابن ميثم ، تكيه كرده است . « 7 »
هامش
( 1 ) . همان ، ج 12 ، ص 210 ( ش 1395 ) .
( 2 ) . وى ، مفسّر ، فقيه و اديب شيعى است كه ساكن شيراز بوده و با حكومت كريمخان زند نيز رابطه داشته است . وى در جوار مرقد سيّد احمد بن موسى شاه چراغ عليه السلام دفن گرديده است . شرح الصحيفة الكاملة و شرح الاحتجاج طبرسى نيز از اوست ( أعيان الشيعة ، ج 2 ، ص 335 ؛ معجم المؤلفين ، ج 3 ، ص 277 ) .
( 3 ) . أعيان الشيعة ، ج 2 ، ص 335 .
( 4 ) . الذريعة ، ج 14 ، ص 134 ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 13 ، ص 376 .
( 5 ) . الذريعة ، ج 14 ، ص 144 ؛ فهرست نسخ خطّى كتابخانهء آستان قدس رضوى ، ج 5 ، ص 46 .
( 6 ) . الذريعة ، ج 3 ، ص 480 .
( 7 ) . همان ، ج 14 ، ص 134 و ج 24 ، ص 96 ( ش 495 ) .