داشت ، انتخاب نمودم . . . و آن ، كتاب بحار الأنوار است كه جامعِ اخبار ائمهء اطهار عليهم السلام و مشتمل بر انواع علوم و حِكَم و اسرار است . . . . پس نظرم را به آن متوجه ساختم و . . . و از هر چشمهء آن ، شربتى گوارا نوشيدم . . . و آستينم را از هر رنگى از گلهاى رنگارنگ آن ، پُر كردم . . . و چون ديدم اخبار متعلّق به هر مقصدى يا مطلبى را كه طالبان مىخواهند ، در مجلّدات و ابواب مختلف ، پراكنده است و احاطه بر همهء آن نياز به تتبّع فراوان و صرف عمر بسيار دارد ، لذا . . . تصميم بر تأليف فهرستى گرفتم كه در آن ، احاديث بحار الأنوار را بر اساس حروف معجم قرار دهم تا راه دسترسى به آنها آسان گردد ، و اگر آن حديث مختصر بود ، عين آن را آوردم و به احاديث مفصّل ، به مضمون و در محلّ نياز آن ، اشاره نمودم و چنانچه تحقيقى لطيف يا مطلب مهمّى در آن بوده ، گزيدهء آن را نقل نمودم .
همچنين ، مختصرى از شرح احوال مشاهيرِ اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله و پيشوايان دين و شمّهاى از احوال علماى مشهور شيعه و سنّى و شعرا و ادباى معروف را ذكر نمودم . . . و در اين راه ، روش كتاب النهايةى ابن اثير را برگزيدم ، به اين معنا كه حرف اوّل و دوم هر كلمه را به سياق حروف قرار دادم . . . . « 1 »
وى در پايان كتاب ، تاريخ اتمام نگارش آن را هفدهم ربيع اوّل سال 1344 ، ذكر كرده است .
2 . مستدرك سفينة البحار
تأليف آية اللَّه شيخ على نمازى شاهرودى .
اين كتاب ، در ده جلد ، به سال 1409 ق ، منتشر شده است .
نگاهى به زندگى آية اللَّه شيخ على نمازى ( م 1364 ش )
وى ، فرزند عالم پارسا ، شيخ محمّد بن اسماعيل نمازى سعدآبادى شاهرودى است و در هفدهم رجب 1333 ، برابر با 1294 ش ، در شهر شاهرود ، ديده به جهان گشود . وى ، دروس مقدّمات و عربى و سپس مقدارى از فقه و اصول را نزد پدرش
هامش
( 1 ) . ر . ك : مفاخر اسلام ، ج 11 ، ص 171 - 172 .