حبالهم حبّا منهم و قد تقبّلنا عنهم بذنوبهم و تحمّلنا خطاياهم لان معوّلهم علينا و رجوعهم الينا فصرنا لاختصاصهم بنا و اتّكالهم علينا كانّا اصحاب الذنوب اذ العبد مضاف الى سيّده و معوّل المماليك الى مواليهم . اللّهم اغفر لهم من الذنوب ما فعلوه اتّكالا على حبّنا و طمعا فى ولايتنا و تعويلا على شفاعتنا و لا تفضحهم بالسيئات عند اعدائنا و ولّنا امرهم فى الآخرة كما وليتنا امرهم فى الدنيا و ان احبطت السيّئات اعمالهم فتفضّل موازيهم بولايتنا و ارفع درجاتهم بمحبّتنا . » انتهى .
و اين كلمات كه از صاحب مشارق است و شرحى است به زعم او براى كلام آن جناب با عبارت مذكوره متقارب است و عصر او قريب عصر سيّد است و چنان چه از سيّد چنين عبارتى شايع بوده ، او اولى بود به نقل آن به جهت كثرت حرص او بر اين مطالب و اطّلاع او بر شواهد بر آنها ، اگر چه اين نسبت ، بعيد نيست از مقام سيّد ؛ چنان چه از حكايات سابقه معلوم مىشود و بيايد بعضى از كلمات او در باب هشتم كه شايسته است هر كسى در آنها به حسرت ، نظر نمايد .
النجم الثاقب في أحوال الإمام الحجة الغائب ( عج ) ( نجم ثاقب در احوال امام غايب ع ) ( فارسى ) — صفحة 537
مساهمون: ميرزا حسين النوري الطبرسي
ص٥٣٧