مؤلّف گويد : سيّد على بن عبد الحميد از بزرگان علماست و از شاگردان فخر المحقّقين پسر علّامه است و استاد ابن فهد حلّى است و علما در كتب رجال و اجازات از او مدح بسيار كردهاند و عبد الحميد جدّ اوست و او را تصانيف رايقهء بسيار است و ابن زهدرى مذكور در اين قصّه ، شيخ جمال الدين است ، صاحب حكايت چهل و چهارم كه بيايد و او پسر شيخ نجم الدين جعفر بن الزهدرى است و شيخ نجم الدين زهدرى عالم فاضل معروف و معاصر فخر المحقّقين است و شارح تردّدات كتاب شرايع محقّق كه در كتب فقهيّه از او نقل مىكنند .
صاحب رياض العلما مىگويد : ابن زهدرى را بعضى ضبط كردهاند با دو زاى معجمه و كسر زاى اول و فتح دال و اين اشهر است و بعضى با زاى معجمه در اول و راى بىنقطه در آخر .
از آن كتاب معلوم مىشود كه او هم از علما بوده و مخفى نماند كه از ملاحظهء مجموع اين حكايت ، ظاهر مىشود كه محمود از اهل عراق عرب بوده و قصّهء او در آنجا بود ، نه در بلاد فارس عجم . پس شايد اصل او از فارس بود يا مراد از فارس در اينجا قريهاى باشد از قراى عراق يا اسم قريه ، فراسا باشد ؛ چنان چه در موضعى از آن ذكر شده است .
النجم الثاقب في أحوال الإمام الحجة الغائب ( عج ) ( نجم ثاقب در احوال امام غايب ع ) ( فارسى ) — صفحة 515
مساهمون: ميرزا حسين النوري الطبرسي
ص٥١٥