حديث سى و هفتم
نيز روايت كرده از حسن بن حنيف « 1 » از پدرش كه گفت : حمل كرديم حرم را از مدينه به سوى ناحيهء مقدّسه و با آن حرم دو خادم بود ؛ چون به كوفه رسيديم ، يكى از آن دو خادم در نهانى مسكر خورد و ما بر آن واقف نشديم .
توقيع رسيد به ردّ كردن آن خادم كه مسكر نوشيده ؛ پس آن خادم را از كوفه برگردانديم و به او خدمتى رجوع نكرديم . « 2 »
حديث سى و هشتم
نيز روايت كرده كه توقيعى رسيد دربارهء احمد بن عبد العزيز كه او مرتد شده . پس متبيّن شد ارتداد او ، بعد از وصول توقيع به يازده روز . « 3 »
حديث سى و نهم
نيز روايت كرده از على بن محمّد صيمرى كه نوشت و سؤال كفنى كرد . پس آن حضرت - صلوات اللّه عليه - نوشت به او : « تو محتاج مىشوى به آن در سنهء هشتاد » « 4 » و دو جامه براى او فرستاد . پس وفات كرد رحمه اللّه در سنهء هشتاد .
حديث چهلم
حسين بن حمدان حضينى در كتاب خود روايت كرده از ابو على و ابى عبد اللّه بن على المهدى از محمّد بن عبد السّلم از محمّد بن نيشابورى از ابو الحسن احمد بن الحسن از
هامش
( 1 ) . در الكافى ، ج 1 ، ص 523 ، « حسن بن خفيف » و در نسخه خطّى « حسن بن عفيف » آمده است .
( 2 ) . عيون المعجزات ، ص 135 .
( 3 ) . همان .
( 4 ) . همان .