مؤمنى كه ايمان خودش را از آل فرعون مخفى ميداشت . در اين صورت نميرساند كه مرد مؤمن از آل فرعون بوده است .
خلاصه اينكه در اين آيه براى رجل سه صفت ذكر شده : 1 -
« مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ »
2 - مؤمن 3 - يكتم ايمانه . صفت مؤمن بر آن دو مقدّم شده چون ايمان شرافت دارد . من آل فرعون بر يكتم مقدم شده بخاطر بهم نخوردن معنى و عدم توهّم خلاف مقصود .
او لّان في التأخير : چهارمين نكته تقديم بعضى معمولات بر بعضى ديگر اينست كه اگر مؤخر شود تناسب لفظى بهم مىخورد . چنان كه اين موضوع در فواصل آيات ديده مىشود . مانند :
« فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ خِيفَةً مُوسى »
در اين آيه سه معمول است : 1 - موسى 2 - في نفسه 3 - خيفة . جار و مجرور و مفعول كه قاعدة مىبايست از فاعل مؤخّر باشند مقدّم شدند بخاطر آنكه رؤس آيات همه بر الف است .