مشابه اين آيه جواب قسم مثبت بوده با آن كه « لا » قبل از فعل « اقسم » ذكر شده بنابراين آن علت با اين آيات رد مىشود .
لا أُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ
. . .
لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ فِي كَبَدٍ
( البلد / 1 و 4 )
فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ وَ إِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ
( الواقعة / 75 - 77 )
زيرا جواب در هردو آيه مثبت است .
الثاني : برخى ديگر قائل به اين هستند كه علت زيادت « لا » در اين قبيل آيات تنها تقويت و تأكيد كلام است مثل زيادت « لا » در اين آيه شريفه :
لِئَلَّا يَعْلَمَ أَهْلُ الْكِتابِ
( الحديد / 29 )
و ردّ : لكن اين تعليل درباره « لا » در آيه مورد بحث اشتباه است زيرا قياس آن آيه با اين آيه اشكال دارد چون زيادت كلمات براى تأكيد در وسط كلام واقع مىشود مثل زيادت « لا » در همين آيه سوره « الحديد » در حالى كه بحث ما در « لا » آيه « لا اقسم » است كه در صدر كلام است و هيچگاه ادات زيادت در صدر كلام واقع نمىشوند مانند زيادت « ما » در اين آيات :
فَبِما رَحْمَةٍ مِنَ اللَّهِ
( آل عمران / 159 )
أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ
( النساء / 78 )
و همچنين زيادت « كان » در مثال : « زيد كان فاضل » در وسط كلام صورت گرفته است .
زيرا زيادت چيزى كاشف اين مطلب است كه اهميت معنوى چندانى ندارد و از طرفى قرار گرفتن در صدر كلام نشانه اعتبار و اهميت و اعتناى به آن است كه جمع اين دو صحيح نيست به همين خاطر هرگز الفاظ زائده در اول كلام قرار نمىگيرد . ولى در اين دو آيه شريفه چون « لا » در وسط كلام است زيادت آن اشكال ندارد .
فَلا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشارِقِ وَ الْمَغارِبِ
( المعارج / 40 )
و
فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ
( الواقعة / 75 )