2 - حكايت غير استفهامى لفظ مفرد : مانند « رجلا » در جملهء « ليس برجلا » در جواب متكلّمى كه مىگويد : « إنّ في الدار رجلا » . شاهد در اين است « رجلا » با اينكه حرف جر بر آن است ، منصوب بوده به جهت حكايتكردن لفظ همانگونه كه متكلّم در جملهء خود آورده است .
3 - حكايت استفهامى لفظ مفرد : كه از لفظ مفردى - غير از جمله - به واسطهء « أيّ » و « من » استفهامى سؤال مىگردد و اين دو همانگونه كه آن لفظ - از حيث تعداد و جنس و اعراب - است ، آورده مىشود .
به عنوان مثال شخصى مىگويد : « جاءني رجل » و مخاطب از او درباره آن مرد ، با « أيّ » سؤال مىكند و تمام خصوصيات آن كلمه را جارى بر اين لفظ مىكند و به صورت مفرد مذكر مىآورد و مىگويد : در حالت وصل « أيّ يا هذا ؟ » و در حالت وقف « أيّ ؟ » بدون تنوين استعمال مىكند ، و اگر آن شخص بگويد : « جاءني رجلان » در صورت استفهام به نحو حكايت ، گفته مىشود : « أيّان ؟ » .
و اگر بگويد : « جاءني رجال » گفته مىشود : « أيّون » چون جمع مكسّر ندارد در حالت نصب و جر نيز همينگونه حكايت مىگردد .
بايد دانست كه « أيّ » استفهامى در اين صورت ، مضاف اليه آن حذف مىگردد .
إحك ب « أيّ » مالمنكور سئل * عنه بها في الوقف أو حين تصل
الحمد للّه اولا و آخرا و الصلاة و السّلام على محمد صلّى اللّه عليه و آله و آله و على قائمهم و خاتمهم صاحب العصر « عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف »